از میان تمامی حوزههایی که ترامپ به آنها ورود کرده است؛ قفقاز جنوبی ملموسترین نتایج را به همراه داشته است. «بیانیه واشنگتن» در اوت ۲۰۲۵ که بین ارمنستان و آذربایجان به امضا رسید و ترامپ نیز شاهد آن بود، گامی مهم به سوی صلح در منطقه به شمار میرفت. دو طرف یک توافقنامه صلح را امضا کردند و طرحهایی را برای رفع انسداد مسیرهای ارتباطی منطقهای پیش بردند؛ از جمله از طریق احداث «مسیر ترامپ برای صلح و شکوفایی بینالمللی» (TRIPP) که آذربایجان را از طریق جنوب ارمنستان به برونبوم خود، نخجوان، متصل میکند. اجرای مسیر ذکر شده از آن زمان پیشرفتهای قابل توجهی داشته، اما عملیات ساختوساز آن هنوز آغاز نشده است. گشایش در این دو مسیر میتواند به نوبه خود قفل عادیسازی روابط ارمنستان و ترکیه را باز کند و منطقهای را که مدتها دچار گسست و شکاف بوده، به پهنهای از تجارت و وابستگی متقابل تبدیل نماید. با این حال، دستیابی به چنین گشایشهایی نیازمند درگیری و تعامل دیپلماتیک بیشتری از سوی ایالات متحده است تا تحرک تازهای در هر دو مسیر «ارمنستان–آذربایجان» و «ارمنستان–ترکیه» تزریق شود. این امر همچنین مستلزم رسیدگی به نگرانیهای دریافتی تهران است؛ نگرانیهایی مبنی بر اینکه TRIPP میتواند موازنه ژئوپلیتیک منطقه را تغییر دهد، مرزهای موجود و حاکمیت ملی را تضعیف کند یا راه را برای حضور نظامی و امنیتی آمریکا در نزدیکی مرزهای ایران باز نماید. بدون برطرف کردن این نگرانیها، این پروژه نه تنها در مرحله اجرا با دشواری مواجه خواهد شد، بلکه میتواند به سرچشمه جدیدی از تنشهای منطقهای تبدیل شود و در نتیجه، از دستیابی به هدف اعلامشده خود یعنی به ارمغان آوردن صلح و شکوفایی بینالمللی بازبماند. ارتباطات جادهای و ریلی در قفقاز جنوبی، از زمان جنگ ۲۰۲۰ ناگورنو-قرهباغ، یکی از دشوارترین و پرچالشترین موضوعات در مذاکرات ارمنستان و آذربایجان بوده است. پس از این مناقشه، باکو…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر