این هفته، ایالات متحده و ایران یک یادداشت تفاهم امضا کردند که انتظار میرود تنگه هرمز را بازگشایی کند و آتشبس هفتاد روز پیش را تثبیت کند. این توافق دوجانبه پیامدهای گستردهای برای سایر کشورهای خاورمیانه و فراتر از آن خواهد داشت. در زیر، کارشناسان شورای آتلانتیک تأثیرات آن را بر چندین منطقه و کشور آسیبدیده ارزیابی میکنند. کشورهای عربی نیکلاس هاپتون، پژوهشگر ارشد غیرمقیم در طرح امنیت خاورمیانه اسکوکرافت در برنامههای خاورمیانه شورای آتلانتیک است. او به عنوان سفیر بریتانیا در لیبی (۲۰۱۹-۲۰۲۱)، ایران (۲۰۱۵-۲۰۱۸)، قطر (۲۰۱۳-۲۰۱۵) و یمن (۲۰۱۲-۲۰۱۳) خدمت کرده است. کشورهای خلیج فارس مشتاق پایان یافتن عدم قطعیت ناشی از جنگ نادرست علیه ایران و همچنین بازگشایی تنگه هرمز به روی ترافیک دریایی عادیتر بودهاند. این کشورها مورد اصابت موشکها و پهپادهای ایرانی قرار گرفتهاند، صادرات نفت و گاز آنها به دلیل محاصره مضاعف تنگه مختل شده است و به دلیل جنگ متحمل تلفات - در برخی موارد، تلفات جانی - شدهاند. از نظر آنها، توافق بین ایالات متحده و ایران نمیتواند به این زودیها حاصل شود. برخی از اعضای شورای همکاری خلیج فارس (GCC)، به ویژه قطر، نقش مهمی به عنوان میانجی در دستیابی به این توافق ایفا کردهاند. کشورهای شورای همکاری خلیج فارس از بازندگان اصلی این درگیری بودهاند. رشد اقتصادی پیشبینیشده آنها کاهش یافته و تورم افزایش یافته است. همچنین تا حدودی اعتماد به مدل اقتصادی آنها از بین رفته و تعداد کارگران و گردشگران مهاجر مقیم کاهش یافته است. در برخی موارد - مانند کارخانه گاز طبیعی مایع راس لفان قطر - خسارات قابل توجهی به زیرساختهایی که اقتصاد به آنها وابسته است وارد شده است و ممکن است سالها طول بکشد تا به طور کامل بهبود یابد. واکنشها در میان کشورهای شورای همکاری خلیج فارس به این درگیری متفاوت بوده است، از مخالفت کامل با جنگ از همان ابتدا (عمان و…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر