ایالات متحده بر این باور است که یک محاصره همهجانبه و مداوم میتواند ایران را به دادن امتیاز درباره تنگه هرمز وادار کند. در مقابل، ایران روی این موضوع شرطبندی کرده که فشار اقتصادی ناشی از مسدود ماندن این تنگه، در نهایت آمریکا را مجبور به عقبنشینی خواهد کرد. در ۹ اوت، دونالد ترامپ در مصاحبهای با آکسیوس (Axios)، تنها در چند جمله لحن تند هفته قبل خود را تغییر داد. او گفت: «ما بسیار چراغخاموش حرکت میکنیم.» رئیسجمهور آمریکا به جای دستور برای حملات گسترده جدید — که چند روز قبل تهدید به انجام آن کرده بود — اعلام کرد ترجیح میدهد اجازه دهد تحریمها و محاصره دریایی کار خود را بکنند: «ما فقط نظارهگر آنها هستیم؛ با تورم فوقالعاده بالایی که دارند و این واقعیت که هیچ پولی برایشان نمانده است.» وقتی از او درباره نوسانات دائم این بنبست و تنش سوال شد، آن را موضوعی آشنا دانست و بیتفاوت از آن گذشت: «در نهایت حل میشود. همیشه همینطور بوده. مثل یک بازی شطرنج است.» او در همان هفته در شبکه اجتماعی «تروث سوسیال» (Truth Social) نیز مدعی شد که ایران هیچ پولی ندارد و جمهوری اسلامی «۵۱ سال است که رفتار بدی داشته است.» پشت این اظهارات و خطابات سیاسی، واقعیتی سختتر نهفته بود. فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام) تایید کرد که بیش از ۲۰ فروند ناو جنگی آمریکایی برای اجرای دومین محاصره دریایی بنادر ایران مستقر شدهاند. تا ۹ اوت، سنتکام اعلام کرد که مسیر ۵۵ شناور تجاری را تغییر داده، دو شناور را از کار انداخته و دو شناور دیگر را برای «تضمین پایبندی به محاصره» توقیف کرده است. یک روز بعد، اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، تایید کرد که هیچ گفتگوی مستقیمی بین تهران و واشنگتن در جریان نیست و پیامها صرفاً از طریق واسطهها ردوبدل میشوند. با این حال، او اشاره…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر