گزارش تحلیلی «شبکه لابی چین در آمریکا؛ اندیشکده‌ها، مؤسسات و سناتورها و پیامدهای آن بر سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران» به این پرسش اساسی می‌پردازد که چین از چه مسیرها و سازوکارهایی برای اثرگذاری بر فضای سیاسی، اندیشکده‌ای، دانشگاهی، اقتصادی و رسانه‌ای ایالات متحده استفاده می‌کند و این شبکه چه تفاوتی با الگوی متعارف لابی‌گری مستقیم دارد.
این پژوهش، الگوی حرکت پکن از لابی‌گری مستقیم به سازوکارهای غیرمستقیم، شبکه‌ای و واسطه‌ای مورد بررسی قرار گرفته است. در پایان نیز، با تمرکز بر پیامدهای این الگو برای سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، ظرفیت‌های قابل استفاده از تجربه چین در ایجاد شبکه‌های واسط، ارتباطات علمی و اقتصادی، گفت‌وگوهای مسیر دوم و اثرگذاری بر فضای نخبگانی آمریکا بررسی می‌شود.