انتخابات پارلمانی ۷ ژوئن ارمنستان با پیروزی دوباره حزب حاکم «پیمان مدنی» به رهبری نیکول پاشینیان، نخستوزیر این کشور (با کسب ۴۹.۸۱ درصد آرا) به پایان رسید. این نتیجه میتواند نشاندهنده تداوم و تثبیت مسیر سیاست خارجی گرایش به غرب باشد؛ مسیری که از زمان انقلاب مخملی در مه ۲۰۱۸ در حال اجرا بوده است. پیامدهای این انتخابات برای کشورهای همسایه از جمله ایران، پتانسیل تأثیرگذاریِ گستردهای دارد و به نظر میرسد حاوی نشانههای متناقضی برای همسایه جنوبی ارمنستان است. با پیروزی پاشینیان و تثبیت بیشتر جایگاه سیاسی او، انتظار میرود که تلاشهای ارمنستان برای تنشزدایی، اجرای توافقنامه صلح با آذربایجان و عادیسازی روابط با ترکیه همچنان رو به جلو حرکت کند. چنین تحولاتی میتواند «سازوکار منطقهای ۳+۳» را در قفقاز جنوبی بیش از پیش تقویت کند. این سازوکار با سیاست راهبردی و دیرینه ایران مبنی بر مخالفت با حضور و مداخله قدرتهای فرامنطقهای در امور قفقاز جنوبی همخوانی دارد. در مقابل، اگر اپوزیسیون در انتخابات پارلمانی ۷ ژوئن پیروز میشد، بازگشت تنشها و تیرگی روابط ارمنستان با آذربایجان و ترکیه احتمالاً کارآمدی سازوکار ۳+۳ را از بین میبرد ــ و آن را عملاً به یک فرمت ۲+۳ تقلیل میداد ــ که این امر میتوانست منجر به فروپاشی آن به عنوان یک پلتفرم منطقهایِ معنادار در قفقاز جنوبی شود. رفع انسداد مسیرهای ترانزیتیِ منطقه از طریق عادیسازی روابط با آذربایجان و ترکیه، میتواند راه را برای احیای خط راهآهن «جلفا-نخجوان» هموار کند؛ اتصال ریلی دوران شوروی که پس از جنگ اول قرهباغ در اوایل دهه ۱۹۹۰ قطع شد. احیای این خط، ایران را پس از بیش از سه دهه دوباره از طریق ریل به قفقاز جنوبی متصل میکند. در طرف مقابل، اگر اپوزیسیون رای میآورد، احیای راهآهن جلفا-نخجوان تقریباً به طور قطع از دستور کار خارج میشد؛ چرا که بعید است آذربایجان اجازه بازگشایی این اتصال ریلی میان ایران و…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر