این گزارش به بررسی نحوه تأثیر هوش مصنوعی بر تروریسم در سالهای آینده میپردازد. استدلال مقاله این است که هوش مصنوعی احتمالاً به جای ایجاد اشکال کاملاً جدیدی از تروریسم، روندهای موجود در زمینه غیرمتمرکزسازی، خشونتهای تکروانه (بازیگران غیرسازمانی)، تبلیغات دیجیتال و جنگ اطلاعاتی را تقویت خواهد کرد. همچنین مطرح میکند که همان فناوریهایی که افراطگرایان را توانمند میسازند، همزمان توانمندیهای ضدتروریستی دولتها را نیز تقویت خواهند کرد؛ اگرچه این امر غالباً با خطرات قابل توجهی برای حریم خصوصی و آزادیهای مدنی همراه است. مقاله در نهایت نتیجهگیری میکند که جوامع دمکراتیک باید تمهیدات حفاظتی نهادی، نظارتهای مقرراتی مناسب و سازوکارهای هماهنگی میان بخشهای عمومی و خصوصی را توسعه دهند. در عین حال، توانمندیهای بهسرعت در حال گسترش هوش مصنوعی نیازمند پایش مداوم و بازارزیابیهای دورهای است. مقدمه گفتمان عمومی اغلب هوش مصنوعی را به عنوان نیرویی انقلابی تصویر میکند که جنگ، حکمرانی و جامعه را دگرگون خواهد کرد. هنگام بحث درباره تروریسم بهطور خاص، مناقشات عمومی مبنا را بر این میگذارند که هوش مصنوعی سازمانهای تروریستی را قادر خواهد ساخت تا دست به حملات فاجعهبار بزنند، سیستمهای کشتار خودمختار ایجاد کنند یا عوامل بیماریزای خطرناک را به سلاح تبدیل نمایند. اگرچه رابطه تاریخی میان تروریسم و فناوری نشان میدهد که هوش مصنوعی ممکن است تروریستهای فردی را توانمند سازد، اما واقعیت امر احتمالاً خویشتندارانهتر از آن چیزی خواهد بود که بدبینان از آن میترسند. علاوه بر این، هوش مصنوعی پیشرفتهایی را نیز در زمینه ضدتروریسم ممکن خواهد ساخت، اگرچه این پیشرفتها خطرات خاص خود را به همراه دارند. گروههای تروریستی به ندرت به آن اندازهای که تصورات عمومی میپندارند، از نظر فنآورانه نوآور بودهاند. آنها غالباً سازمانهایی محافظهکار هستند که تحت شرایط کمبود منابع، عدم قطعیت و فشار شدید فعالیت میکنند. شکست برای افراد و سازمانهایشان میتواند کشنده باشد. اشتباهات عملیاتی، شبکهها را افشا میکند، پناهگاههای امن را از…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر