داستانهای نفوذ خارجی در سیاست آمریکا همواره تیتر خبرها هستند، با این حال قانون FARA که مهمترین ابزار نظارت بر این نفوذ است، بیش از ۱۷ سال است که بهروز نشده و شفافیت محدودی ارائه میدهد. سازمانهایی مانند اوپن سکرتس و مؤسسه کوئینسی تلاش کردهاند این خلأ را پر کنند، اما پروژههای آنها تنها نگاهی جزئی به صنعت نفوذ داشته و استخراج اطلاعات از پروندههای مبهم FARA بسیار دشوار بوده است. در اوایل ۲۰۲۴، واحد FARA وزارت دادگستری با انتشار آنلاین پایگاههای داده کامل فعالیتهای سیاسی و کمکهای انتخاباتی ثبتکنندگان، گامی بزرگ در جهت شفافیت برداشت. این دادههای بیسابقه شامل بیش از ۱۴ میلیون دلار کمکهای انتخاباتی و نزدیک به ۱۳۰,۰۰۰ فعالیت سیاسی (شامل ۱۰۲,۰۰۰ ایمیل، ۸,۷۰۰ جلسه حضوری، ۷,۳۰۰ تماس تلفنی و ۲,۱۰۰ جلسه مجازی) در سالهای ۲۰۲۲-۲۰۲۳ است. این فعالیتها که اغلب متوجه کنگره، کاخ سفید، وزارت خارجه، رسانهها، دانشگاهها و اندیشکدهها هستند، تصویر روشنی از تلاشهای روزانه نمایندگان خارجی برای تأثیرگذاری بر سیاست و افکار عمومی آمریکا ارائه میدهند. اندازه و نفوذ آمریکا، آن را به هدفی جذاب برای لابیگری خارجی تبدیل کرده است، درست مانند شرکتهای بزرگ آمریکایی که از همین ابزارها برای نفوذ استفاده میکنند. این امر میتواند سیاست آمریکا را به سمت کشورهای خودکامهای سوق دهد که حاضرند هزینههای کلانی برای لابیگری بپردازند. به همین دلیل، درک ابعاد این صنعت پررونق که تاکنون کمتر شناخته شده، ضروری است. خریداران اگرچه برخی گروهها مانند AIPAC، مجمع ارمنیهای آمریکا و سازمان میراث ترکی به دلیل تأمین مالی داخلی از ثبت تحت FARA معاف هستند، اما نمایندگان ثبتشده تحت این قانون در سالهای ۲۰۲۲-۲۰۲۳ منافع بیش از نیمی از کشورهای جهان را نمایندگی میکردند. با این حال، همه لابیهای خارجی برابر نیستند؛ کشورهایی مانند عربستان، چین و ژاپن بیش از صد میلیون دلار هزینه کردهاند، در حالی که برخی دیگر هیچ هزینهای نداشتهاند. اما ارقام هزینه…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر