در ایام گذشته، بندر دمیاط مصر هدف یک حمله پهپادی قرار گرفت که ادعا میشود از سوی ایران هدایت شده است؛ رویدادی که در صورت تایید، نخستین حمله یک بازیگر خارجی به خاک این کشور از سال ۱۹۷۳ تاکنون به شمار میرود. این واقعه را نباید صرفاً یک حادثه امنیتی ایزوله یا آسیبی محدود به یکی از تاسیسات اقتصادی مهم مصر تلقی کرد؛ بلکه باید آن را پرده جدیدی از یک جنگ منطقهای در حال گسترش دانست که تهدید میکند پای کشورهای خاورمیانه را به منازعاتی بکشاند که لزوماً خودسازنده آن نبوده یا در جهت منافع ملیشان قرار ندارد. جنگ ایران، محیط منطقهای بسیار بیثباتی ایجاد کرده که در آن احتمال سرایت درگیریها از یک صحنه به صحنه دیگر و از کشوری به کشور دیگر افزایش مییابد. از این زاویه، هدف قرار دادن بندر دمیاط فراتر از یک پیام امنیتی ساده به نظر میرسد. این اقدام تلاشی است برای کشاندن مصر، حتی به صورت تدریجی، به مدار درگیریهای منطقهای—چه از طریق سوق دادن آن به سمت درگیری نظامی و چه با تحمیل اولویتهای امنیتی جدیدی که منابع این کشور را تحلیل برده و توجه آن را از اهداف محوریاش منحرف میسازد؛ اهدافی همچون توسعه اقتصادی، ثبات داخلی و تقویت جایگاه منطقهای خود به عنوان قدرتی در خدمت صلح و میانجیگری. اهمیت بندر دمیاط فراتر از موقعیت آن به عنوان یکی از بنادر تجاری اصلی مصر است: این بندر بخشی از ساختار امنیت اقتصادی مصر را تشکیل میدهد. بنادر این کشور مستقیماً با جریانهای تجاری مدیترانه پیوند خوردهاند و عنصری کلیدی در استراتژی قاهره برای تبدیل موقعیت جغرافیایی خود به یک هاب منطقهایِ تجارت، انرژی و لوجستیک محسوب میشوند. از این رو، هدف قرار دادن آن پیامهایی مخابره میکند که از مرزهای مصر فراتر رفته و اعتماد سرمایهگذاران و شرکتهای کشتیرانی را نشانه میرود—آن هم در زمانی که منطقه با اختلالات…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر