در خبرنامه امروز: نخستوزیر اسپانیا خود را به عنوان پرچمدار پیشرو چپگرایان اروپا بازسازی کرده است. آیا موفقیت او میتواند راهی پیش روی نخستوزیر بریتانیا قرار دهد؟ صبح بخیر. از نگاه ناظران بینالمللی، پدرو سانچز به نظر میرسد که به غیرممکن دست یافته است. در حالی که سایر نخستوزیران چپگرا و متمایل به چپ اروپا شکست خورده و درماندهاند، نخستوزیر اسپانیا دوام آورده است. از ژوئن ۲۰۱۸، سانچز از مادرید حکومت کرده و مجموعهای از سیاستهای مترقی را به اجرا درآورده است. اخیراً، او به عنوان صدایی پیشرو و اغلب تنها در میان چپگرایان اروپایی در صحنه جهانی ظاهر شده و لحنی جسورانه در مورد همه چیز، از جنگ دولت ترامپ در ایران («پرده دود جنگ برای پنهان کردن شکستشان») تا اقدامات اسرائیل در غزه («قتلعام مردمی بیدفاع») اتخاذ کرده است. اینکه مطبوعات بینالمللی به او لقب «ال گوآپو» (خوشتیپ) دادهاند، بیتأثیر نبوده است. با این حال، در داخل کشور، داستان پیچیدهتر است. حلقه نزدیکان سانچز درگیر یک رسوایی فساد مخرب است و نظرسنجیها نشان میدهد که حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا (PSOE) که به طور سنتی چپ میانه است، دچار تزلزل شده است. در همین حال، صحنههای اخیر در سئوتا و آتشسوزیهای آخرالزمانی، چالشهای سیاسی دشواری را ایجاد کردهاند. رهبران اروپایی علناً علیه سانچز موضع گرفتهاند - و این در حالی است که انتخابات سراسری سال آینده در پیش است. اما درست مانند نخستوزیر بریتانیا، اگرچه سانچز برای خود نامی دست و پا کرده، اما همیشه آن چهره چپگرایی نبوده که امروز دیده میشود. برای «نسخه اول» امروز، میپرسیم: پدرو سانچز واقعی کیست؟ و اندی برنهام چه درسهایی میتواند از دوران تصدی او بیاموزد؟ اوگان گیلمارتین، روزنامهنگار مستقر در مادرید
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.