نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران (نزاجا) نیروی زمینی متعارف نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران است. در ایران، این نیرو «ارتش» نیز نامیده میشود. در سال ۲۰۲۵، سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) برآورد کرد که نیروی زمینی ارتش ایران ۳۵۰ هزار پرسنل دارد. از سال ۲۰۱۵، مدت خدمت سربازان وظیفه ۲۱ ماه است. ایران دارای دو نیروی زمینی موازی با درجاتی از ادغام در سطح فرماندهی است: ارتش منظم و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (سپاه). بدین ترتیب، نیروی زمینی سپاه پاسداران موازی با نیروی زمینی ارتش عمل میکند. نوعی ارتش ملی از زمان تأسیس امپراتوری ایران وجود داشته است. ارتشهای ملی معمولاً در دوران قدرت کشور پدیدار میشدند، در حالی که در دوران ضعف، مزدوران و ارتشهای وظیفه بهطور موقت از تیولها (اقطاعات) گردآوری میشدند. هسته اصلی نیروهای تماموقت و محافظان شاهنشاهی، «جاویدانان» نام داشتند که در سال ۵۸۰ پیش از میلاد توسط کوروش بزرگ تأسیس شدند. این نیروها در دوران ساسانیان و پس از دورهای از تفرقه و هرجومرج در کشور، با «جندیشاپور شاهنشاه» جایگزین شدند. پس از حمله اعراب به ایران و ظهور مجدد سلسلههای ایرانی، ارتش تماموقت جدیدی به نام «قزلباش» در دوران صفویه شکل گرفت. دوره قاجار شاهد تلاشهای متعددی برای بازسازی ارتش سنتی ایران بر اساس الگوهای غربی بود که با موفقیتهای محدودی روبرو شد.
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر