اعتبار: liujunrong/iStock by Getty Images - منبع: صندوق بینالمللی پول، واشنگتن دیسی، ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۶ (IPS) - بزرگترین اختلال در بازار جهانی نفت در دهههای اخیر باید قیمتها را به شدت افزایش میداد. اما پس از جهش اولیه در آغاز جنگ در خاورمیانه، قیمت نفت خام بهزودی در محدوده ۹۰ تا ۱۰۰ دلار در هر بشکه تثبیت شد که بسیار کمتر از آن چیزی بود که بسیاری از آن هراس داشتند. چرا قیمتها بالاتر نرفت؟ پاسخ این است که ترکیبی از عوامل به کاهش ضربه اولیه کمک کرد. اما بخش بزرگی از آن ظرفیت اکنون به پایان رسیده است. دلایل زیادی وجود دارد که چرا نفت باید به شکلی کمرشکن گران میشد. جنگ عملاً تنگه هرمز را بست و حدود ۲۰ میلیون بشکه در روز نفت خام و فرآوردههای پالایششده، یعنی یکپنجم مصرف جهانی، را قطع کرد. تولیدکنندگان خلیج فارس آنچه را که میتوانستند، تغییر مسیر دادند. عربستان سعودی نفت را از طریق خط لوله خود به بندر ینبع در دریای سرخ ارسال کرد. امارات متحده عربی بندر فجیره خود را که خارج از تنگه قرار دارد، به حداکثر ظرفیت رساند. با این حال، این راهکارهای جایگزین تنها بخش کوچکی از حجم از دست رفته هرمز را جبران کردند. فراتر از نفت خام، تولید فرآوردههای پالایششده در منطقه خلیج فارس به میزان قابل توجهی کاهش یافت و بیشترین ضربه را به گازوئیل و سوخت جت وارد کرد؛ محصولاتی که این منطقه حدود ۱۰ درصد از عرضه جهانی آنها را تأمین میکند. تا پایان ماه مه، بیش از ۱.۱ میلیارد بشکه نفت خام - معادل حدود ۱۰ روز از مصرف معمول جهانی - به بازار نرسیده بود. در همان مرحله از اختلال، این کسری از شوک نفتی ۱۹۷۳، جنگ ایران و عراق و جنگ خلیج فارس فراتر رفت.
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر