یادداشت تفاهم میان ایالات متحده و ایران، اسرائیل را به حاشیه رانده است. اسرائیل، متحد نزدیک آمریکا که در حال جنگ با گروه نیابتی ایران یعنی حزبالله در لبنان بوده، هیچ نقشی در مذاکرات این توافق نداشته و نتیجه کار هم کاملاً گویای این واقعیت است. به عنوان مثال، در اولین بند این یادداشت تفاهم، نام لبنان سه بار تکرار شده و بر «پایان فوری و دائمی عملیات نظامی در همه جبههها، از جمله در لبنان» تأکید شده، بدون اینکه هیچ نامی از اسرائیل برده شود. از این گذشته، یک «سازوکار جدید رفع تعارض» برای لبنان با حضور ایالات متحده، ایران، پاکستان و قطر اعلام شده است که در اینجا هم اسرائیل نادیده گرفته شده و در آن جایی ندارد. اسرائیل پیوند زدن امور داخلی و حاکمیت ملی لبنان به ایران را یک پیروزی بزرگ برای تهران و امتیازی غیرقابل درک از سوی ایالات متحده میداند. در واقع، اسرائیلیها نگاه بسیار بدبینانهای به کل این یادداشت تفاهم دارند. این دیدگاه بازتابدهنده چند نارضایتی و دغدغه اصلی است: مسئله لبنان: جایی که اسرائیل پیشبینی میکند تلاشهای آمریکا دست و پای آن را برای حمله به حزبالله خواهد بست. لغو تمامی تحریمهای آمریکا علیه ایران: اقدامی که گشایش مالی فوری و مهمی را برای تهران فراهم میکند. سکوت در برابر برنامه موشکی و گروههای نیابتی: عدم اشاره به برنامه موشکی ایران یا حمایت این کشور از گروههای نیابتی مانند حزبالله در متن یادداشت تفاهم. به تعویق انداختن مسئله هستهای: واگذار کردن گفتگوهای جدی درباره برنامه تسلیحات هستهای ایران به مذاکرات بعدی. اسرائیل در حال حاضر وارد فصل انتخابات میشود و همین موضوع، پیامدهای سیاسی این نارضایتی را بسیار سنگینتر میکند. در ماه سپتامبر یا اکتبر (که تاریخ دقیق آن هنوز تعیین نشده)، اسرائیلیها تصمیم خواهند گرفت که آیا بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر فعلی، باید به کار خود ادامه دهد یا یک رهبر از…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر