به گفته تحلیلگران، مقامات سابق و دیپلماتهای آمریکایی، بزرگترین قربانی توافق آمریکا و ایران ممکن است استراتژی نتانیاهو در قبال ایران نباشد، بلکه برند سیاسیای باشد که بنیامین نتانیاهو دههها برای ساختن آن به عنوان رهبر اسرائیلی که میتواند واشینگتن را در موضوع ایران به اراده خود متمایل کند، صرف کرده است. نتانیاهو هویت سیاسی خود را بر اساس ادعایی جسورانه شکل داد: اینکه او به تنهایی میتواند آمریکا و اسرائیل را در موضوع ایران در یک مسیر استراتژیک هماهنگ نگه دارد. او با پرورش حمایت جمهوریخواهان، خود را به عنوان تنها رهبر اسرائیلی که قادر به تأثیرگذاری بر رؤسای جمهور متوالی آمریکا است معرفی کرد و اصرار داشت که تنها فشار نظامی مستمر میتواند تهران را مهار کند. در اوج قدرت، دیپلماتها او را «زمزمهگر آمریکایی» توصیف میکردند؛ رهبر اسرائیلی که میتوانست گوشی را بردارد و اطمینان حاصل کند که محاسبات استراتژیک واشینگتن با اسرائیل همسو میشود. آنها خاطرنشان میکنند که هیچ نخستوزیر دیگری در اسرائیل به اندازه او در کنگره سخنرانی نکرد و چنین سرمایه سیاسی پایداری را در سراسر سیستم سیاسی آمریکا ایجاد نکرد. اما تحلیلگران میگویند توافق موقت واشینگتن و تهران برای پایان دادن به جنگی که آمریکا و اسرائیل در ماه فوریه آغاز کردند، نشان میدهد که چگونه این روایت معکوس شده است. به گزارش رویترز، نتانیاهو به جای شکلدهی به سیاست ایران در واشینگتن، اکنون مجبور به پذیرش آن است، چرا که دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، به دنبال توافقی است که به طور فزایندهای اعتراضات اسرائیل را به عنوان محدودیت تلقی میکند. دنیس راس، مقام سابق آمریکایی، گفت که در داخل کشور نیز این محاسبه به همان اندازه تلخ است. به گفته او، نتانیاهو به طور فزایندهای بین رئیسجمهوری که مصمم به پایان دادن به درگیری است و پایگاه داخلی که در برابر امتیازات، بهویژه در لبنان، مقاومت میکند، گرفتار شده است. عقبنشینی، خطر…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.