کیر استارمر بدون داشتن مفهومی راهبردی از جایگاه بریتانیای پس از برگزیت در جهان به قدرت رسید. جانشین او نباید این اشتباه را تکرار کند. سِر کیر استارمر سالها در دوران اپوزیسیون فرصت داشت تا برای دولت آماده شود. جانشین احتمالی او، اندی برنهام، تنها چند هفته فرصت دارد. برخلاف نخستوزیر در حال کنارهگیری، آقای برنهام نه تنها تجربه وزارتی پیشین، بلکه درسهایی را که به عنوان شهردار منچستر بزرگ آموخته، به بالاترین مقام اجرایی کشور خواهد آورد. اما همانطور که هر کهنهکاری در شماره ۱۰ خیابان داونینگ گواهی میدهد، فشارهای آن ساختمان – شدت و غیرقابلپیشبینی بودن رویدادها – با هیچ جای دیگری قابل مقایسه نیست. به دست گرفتن قدرت بدون اولویتهای روشن یا درکی از چگونگی پیشبرد یک دستور کار از طریق ماشین دولت، نسخهای برای سردرگمی و از دست دادن کنترل است که منجر به افتادن از یک بحران به بحران دیگر میشود. این سرنوشت سِر کیر بود. ناکامی او در بهرهبرداری ثمربخشتر از دوران پیش از رسیدن به قدرت، تا حد زیادی دلیل کوتاهی دوران تصدی اوست. آقای برنهام میتواند از این اشتباه درس بگیرد. بهویژه، او باید از وسوسه تمرکز بر مسائلی که بر چرخه خبری وستمینستر غالب است به بهای نادیده گرفتن امور بینالملل، پرهیز کند. هیچ نخستوزیری نمیتواند از توجه به سیاست داخلی غافل شود، اما چالشهای ملی را نمیتوان بهسادگی از بستر جهانی جدا کرد. بحران هزینههای زندگی میتواند با تورم تشدید شود، تورمی که خود ناشی از شوکهای قیمت انرژی در پی جنگهای دوردست است. سِر کیر پیش از رسیدن به قدرت، سخن چندانی درباره سیاست خارجی نگفت. سپس این موضوع بخش عظیمی از وقت او را گرفت. او سرکوب کرد
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.