آتشبس با ایران ممکن است تنشهای فوری را کاهش دهد، اما خطر از دست دادن هرگونه موفقیت راهبردی را به همراه دارد. در ۱۸ ژوئن، یک تفاهمنامه میان ایالات متحده و رژیم ایران امضا شد. این آتشبس ۱۴ مادهای، بازگشایی تنگه هرمز، پایان دادن به محاصره حملونقل دریایی به و از بنادر ایران، توقف برنامه هستهای و آزادسازی برخی از وجوه تحریمشده را پیشبینی میکند. این توافق، آغازگر یک آتشبس ۶۰ روزه برای مذاکرات پیرامون یک پیمان صلح و پایان دادن به جاهطلبیهای هستهای تهران خواهد بود. یک منطقه خاکستری، وضعیت لبنان است، جایی که اسرائیل با حزبالله میجنگد؛ سازمان تروریستی و نیابتی تهران که بهطور منظم به اسرائیل حمله میکند و پیوسته مانع از برقراری صلح و حکمرانی مناسب در لبنان میشود. مذاکرات در ۲۱ ژوئن در سوئیس آغاز شد. تبلیغات رسمی در ایران این رویداد را به عنوان یک پیروزی جشن میگیرند. اگرچه این یک پیروزی واقعی نیست، اما نعمتی است که رژیم به شدت به آن نیاز داشت. اقتصاد فروپاشیده بود و تأمین ضروری تقریباً همه اقلام برای مردم دیگر تضمینشده نبود. رژیم در وضعیت وجودی خطرناکی قرار داشت. با وجود این رژیم، صلح در خاورمیانه همچنان دور از دسترس باقی میماند. در ژانویه امسال، خیزشهای گستردهای رژیم را به چالش کشید. سپاه پاسداران، همسو با رهبری اسلامگرا، تظاهرات را بهطور وحشیانهای سرکوب کرد و بیش از ۳۰ هزار ایرانی را به قتل رساند. ایالات متحده وعده کمک به مخالفان را داده بود و در یک عملیات درخشان در ۲۸ فوریه – عملیات خشم حماسی – رهبر عالی، آیتالله علی خامنهای، و چندین تن دیگر از رهبران ارشد را کشت.
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر