کوری شِیک: بنابراین ظاهراً جنگ به پایان رسیده است. انتخابهای پرزیدنت ترامپ او را میان تشدید تنش از حملات دوربرد تا جنگ زمینی و تحقیر ناشی از پذیرش شکست در اهداف جنگیاش گرفتار کرد. او پس از سه ماه تعلل به امید فروپاشی اقتصاد ایران، تسلیم شد. با توجه به تردید آنها در انتشار متن توافق با ایران و پیامهای تهاجمی رئیسجمهور و معاونش، مشخص است که آنها امیدوارند پیش از آغاز انتقادها، ابتکار عمل را در دست بگیرند. اما پنهان کردن این واقعیت که نتیجه این جنگ، شکستی با ابعاد تاریخی برای آمریکا است، غیرممکن خواهد بود. توافق واقعی میان ایران و ایالات متحده به محاصرهها پایان میدهد، نیروهای آمریکایی را «از نزدیکی جمهوری اسلامی» خارج میکند، ۳۰۰ میلیارد دلار غرامت به ایران میپردازد - و هیچ غرامتی به کشورهایی که ایران به آنها حمله کرده نمیدهد، تمامی تحریمهای آمریکا و بینالمللی علیه ایران را لغو میکند و داراییهای مسدود شده ایران را آزاد میسازد. ایالات متحده متعهد میشود که نیروهای خود را در منطقه تقویت نکند. ایران متعهد میشود که به مدت ۶۰ روز اجازه تردد تجاری بدون دریافت هزینه را بدهد. ایران (همانطور که پیشتر بارها در حین پیشبرد برنامه تسلیحات هستهای خود وعده داده بود) قول میدهد که به دنبال دستیابی به سلاح هستهای نباشد. این توافقی است که برای ایالات متحده محدودکنندهتر از ایران است: ما به آنها پول میدهیم تا به وضعیت پیش از جنگ بازگردند. این توافق، مسئله اصلی جنگ، یعنی شرایط راستیآزمایی و اجرای آن تعهد را برای مذاکرات بعدی باقی میگذارد. این توافق نه تنها جاهطلبیهای هستهای ایران را رد نمیکند، بلکه در واقع تصریح میکند که «ایران وضعیت موجود در برنامه هستهای خود را حفظ خواهد کرد.» این توافق در واقع...
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر