چهارشنبه ۱۴۰۵/۰۳/۲۷
توافق ایرانِ ترامپ، نتیجه جاهطلبیهای غیرواقعبینانه برای جنگی غیرقابلدفاع است.
ایالات متحده با اهداف حداکثری وارد جنگ شد و با تصمیمی عملگرایانه برای پایان دادن به درگیری، علیرغم هزینههای سیاسی، از آن خارج میشود. بهروزرسانیهای زنده بحران خاورمیانه: همانطور که ضربالمثل میگوید: هیچ طرح نبردی از اولین برخورد با دشمن جان سالم به در نمیبرد. دونالد ترامپ با اهداف حداکثری وارد جنگ با ایران شد: حذف برنامه هستهای کشور، نابودی برنامه موشکهای بالستیک و پایان دادن به حمایت از گروههای نظامی منطقهای از جمله حزبالله و حماس. او در حالی از جنگ خارج میشود که ایران قول داده است بمب نسازد و مذاکرات هستهای بیشتری برگزار کند؛ هیچ اشاره مکتوبی به برنامه موشکهای بالستیک نشده و حزبالله در حال جشن گرفتن یک «پیروزی» است، چرا که تفاهمنامه (MOU) منجر به برقراری آتشبس در لبنان شده است، جایی که اسرائیل بخشی از کشور را به عنوان «منطقه حائل» تصرف کرده است. دارایی کلیدی ایران، تنگه هرمز بود؛ آبراهی که تقریباً تمام شبیهسازیهای پیشین جنگ پیشبینی میکردند به سرعت توسط ایران مسدود خواهد شد. برای بازگشایی تنگه، دولت مجبور شد از اهداف گستردهتر خود عقبنشینی کند یا با آنچه ترامپ «رکود جهانی» نامید، مواجه شود. باربارا لیف، عضو برجسته دیپلماتیک در مؤسسه خاورمیانه و دستیار پیشین وزیر امور خارجه آمریکا در امور خاور نزدیک، گفت که ایالات متحده جنگ را با «ارزیابیهای بهشدت غیرواقعبینانه از تابآوری رژیم» و همچنین آمادگی ایران برای تصرف تنگه هرمز و حمله به تأسیسات آمریکا و خارجی در خلیج فارس آغاز کرده بود. «ایالات متحده به سرعت دریافت که برتری یافتن بر دشمنی که چهار دهه را صرف تقویت توانمندیهای نامتقارن خود کرده است...»
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر