این ایدئولوژی او نیست، محصول اوست. پس از تحولات اخیر در برنامه «۶۰ دقیقه»، همه نگاهها به این شبکه دوخته شده تا ببینند آیا در حال «ترامپی شدن» است یا خیر. اسکات پلی، پس از اخراج از سیبیاس نیوز، در مصاحبهای صریح با نیویورک تایمز، باری وایس، سردبیر این شبکه را به «قتل» برنامه ۶۰ دقیقه و «تأثیرگذاری به نفع روایت رئیسجمهور» متهم کرد؛ اقدامی که به گفته او، «سطحی از نفوذ سیاسی بود که در ۳۷ سال» حضورش در این شبکه هرگز ندیده بود. در ماه ژانویه، وایس به کارکنان سیبیاس گفته بود که آنها «محصولی تولید نمیکنند که افراد کافی خواهان آن باشند.» او گفت که سیبیاس نیوز باید مدرن شود؛ باید گزارشهای اختصاصی بیشتری پخش کند و «دریچه» داستانها و صداها در برنامههایش را «گستردهتر» کند. جایی که وایس بیشترین فرصت را برای ایجاد این تغییرات داشته، برنامه «اخبار شبانگاهی سیبیاس» است. انتخاب او برای مجریگری، تونی دوکوپیل، در اوایل ژانویه بر این صندلی نشست، به این معنی که او بیش از پنج ماه فرصت داشته تا اثر خود را بر جای بگذارد. برای ارزیابی این موضوع، اخیراً به مدت دو هفته این برنامه را تماشا کردم. دلسرد شدم، اما نه به خاطر هیچگونه سوگیری سیاسی. من آثار بسیار کمی از گرایش محافظهکارانه یا طرفداری از ترامپ یافتم. برای مثال، در ۵ ژوئن، نیکول کیلیون، خبرنگار پارلمانی، گزارشی از سفر رئیسجمهور به چیپوا فالز در ویسکانسین ارائه کرد. ترامپ از گزارش مثبت اخیر اشتغال تعریف کرد، اما او گفت: «در قلب منطقه کشاورزی ویسکانسین، واقعیت متفاوتی وجود دارد»، چرا که «برخی با تعرفهها دست و پنجه نرم کردهاند و...»
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.