درهمشکستن کیش شخصیتی که پیرامون دشمنِ پلوکراتیک دموکراسی در دوران تأسیس [ایالات متحده] شکل گرفته است. در حال تعظیم: لین-منوئل میراندا (در مرکز) و گروه بازیگران نمایش «همیلتون» در مراسم جوایز تونی در شهر نیویورک. این واقعیت که موزیکال «همیلتون» اثر لین-منوئل میراندا بزرگترین پدیده فرهنگی آمریکا در ربع اول قرن بیست و یکم بوده، چنان بدیهی است که بهراحتی فراموش میشود. این نمایش دیگر بر تأملات عمومی در باب سیاست، هنر، تاریخ، سفرهای تفریحی، ورزش، غذا و هر چیز دیگری که ممکن است به آن پیوند زده شود، سلطه ندارد. اما خود این اثر پس از ۱۱ سال همچنان در برادوی روی صحنه است، در حالی که تورهای آن همچنان این نمایش را به شهرهای جدید در اینجا و سراسر جهان میبرند. حتی با صرفنظر از حقوق فرعی و فروش محصولات جانبی، درآمد حاصل از اجرای صحنهای نمایشی درباره مردی که حرفهاش با انقلاب آمریکا آغاز شد، به بیش از ۱ میلیارد دلار رسیده است. آلبوم ضبطشده توسط بازیگران اصلی - که پرفروشترین آلبوم تمام دوران در آن ژانر است - بیش از ۱۰ میلیون نسخه فروخته و بیش از ۵۰۰ هفته در جدول ۲۰۰ آلبوم برتر بیلبورد حضور داشته است. از نظر جذابیت تودهای محض، بهندرت چیزی مانند «همیلتون» وجود داشته است. با این حال، آنچه پدیده «همیلتون» را به چیزی فراتر و متفاوت از یک سرگرمی تجاری رکوردشکن تبدیل میکند، دوره تقریباً ششسالهی ارجاعات عمومی مداوم به آن و موضوعش است که در سال ۲۰۱۵ آغاز شد و در طول نخستین دولت ترامپ شتاب گرفت. آنچه پس از این همه سال کاملاً بدیهی انگاشته میشود، همان چیزی است که وقتی این نمایش برای نخستین بار پا به عرصه وجود گذاشت، تقریباً غیرقابلتصور بود: این یک
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر