هال برندز: توافقهای صلح هرگز آسان نیستند و مسیر توافق آمریکا و ایران که روز یکشنبه اعلام شد، ممکن است هنوز غافلگیریهایی در پی داشته باشد. با فرض نهایی شدن آن پیمان، این توافق - دستکم در حال حاضر - به جنگی پایان میدهد که خاورمیانه را دگرگون کرده است. این توافق با بازگشایی تنگه هرمز، فشار بر بازارهای جهانی را کاهش خواهد داد. اما در اصل، این توافق بیش از آنکه یک پایان باشد، یک وقفه محسوب میشود: این توافق بهجای پایان دادن به کشمکش میان آمریکا و ایران، آن را تثبیت خواهد کرد. همچنین، این توافق تغییرات منطقهای و جهانی ناشی از این جنگ را که بسیاری از آنها برای ایالات متحده عمیقاً چالشبرانگیز هستند، خنثی نخواهد کرد. توافقی که واشنگتن و تهران بر اساس یک «تفاهمنامه» که طی دو ماه گذشته با دشواری مذاکره شده به آن نزدیک میشوند، رویکردی حداقلی برای پایان دادن به جنگ کنونی است. در ابتدا، این توافق آتشبسی شکننده در تمامی جبههها به همراه خواهد داشت. این توافق ایران و آمریکا را ملزم میکند تا محاصرههای متقابل خود در تنگه هرمز را لغو کنند. احتمالاً این توافق کاهش محدود تحریمها را برای تهران به همراه خواهد داشت. با این حال، بسیاری از مسائل حیاتی - سرنوشت برنامه هستهای ایران و ساختار کلان تحریمهای آمریکا - به مذاکرات بعدی موکول خواهد شد. این توافق گام اندکی برای رسیدگی به توانمندیهای کلیدی ایران که مدتهاست منطقه را تهدید کردهاند، یعنی موشکها و نیروهای نیابتی منطقهای همچون حزبالله، برمیدارد. این پیمان، تنفس کوتاهمدتی را که هر دو طرف به آن نیاز دارند فراهم میکند، بدون آنکه از رویارویی بزرگتر آمریکا و ایران که دههها به طول انجامیده، بکاهد. این جنگ، رژیم ایران را که مصمم به اخراج آمریکا است، هم سرکوب کرده و هم جسورتر ساخته است.
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر