نوشتهی تام انگلهارت | ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶ | ۰ نظر یادداشتی از تام: کار تامدیسپچ (حداقل تا زمانی که توسط من اداره میشد) به پایان رسیده است، اما اگر همه چیز خوب پیش برود، خودِ «تام» هنوز تمام نشده است. با در نظر داشتن این موضوع، این اولین مطلبی است که امیدوارم بخشی از مجموعه نوشتههایی باشد که قرار است در این ساباستک جدیدم دربارهی این دنیایِ هر روز عجیبترِ ما بنویسم. سری به آن بزنید. تام از منظر تاریخی، این وضعیت را بینهایت عجیب بدانید. در واقع، شاید در تاریخ امپریالیستی این سیاره، چیزی شبیه به آن وجود نداشته باشد. ایالات متحده، که از لحظهی شکست آلمان نازی و ژاپن امپریالیستی در جنگ جهانی دوم، بزرگترین قدرت روی زمین بوده، دیگر هرگز در هیچ جنگ مهمی پیروز نشده است (و حتی به آن نزدیک هم نشده است). و این در حالی است که ایالات متحده در بیش از یک قرن گذشته، بیشک قدرت شماره یک این سیاره بوده و با اختلاف، قدرتمندترین و بهشدت بیشازحد تأمین مالیشدهترین ارتش را داشته که در طول این دههها در جنگهای متعددی، همیشه علیه دشمنانی که ظاهراً بسیار ضعیفتر بودهاند، جنگیده است. البته در عصر اتم، جنگ بین قدرتهای بزرگ امپریالیستی، آنطور که در جنگ جهانی اول و دوم شاهد بودیم، دیگر واقعاً قابل تصور نیست. با این حال، در طول بیش از یک قرنِ «قدرتِ بزرگ بودن»، کشور من قطعاً تعداد قابلتوجهی جنگ را تجربه کرده است؛ برخی برای سالهای بیپایان، بدون حتی یک پیروزی (حتی یکی!)، که این موضوع دستاورد کوچکی نیست... خب، نمیتوانم از کلمهی «دستاورد» استفاده کنم (اما شما هر کلمهای که فکر میکنید مناسب است را جایگزین کنید).
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر