جنگ در خاورمیانه، با حمایت تبلیغاتی. علاوه بر نگرانیها در مورد امنیتشان در صورت وقوع یک جنگ تمامعیار دیگر، بسیاری از ایرانیان نگران فروپاشی بیشتر اقتصاد کشور در صورت تداوم وضعیت بلاتکلیفی در این مناقشه هستند. به قلم فرناز فصیحی. روزهاست که ایرانیان با شنیدن صدای انفجار یا گزارشهایی مبنی بر تبادل آتش میان کشورشان و ایالات متحده به خواب میروند و سپس با اخباری مبنی بر پایان حملات و ادامه مذاکرات برای توافق صلح از خواب بیدار میشوند. روز پنجشنبه، این وضعیت دوباره در عرض چند ساعت به شدت تغییر کرد. ابتدا پرزیدنت ترامپ تهدید کرد که به ایران «بسیار سخت» ضربه خواهد زد و جزیره خارگ، قطب صادرات نفت ایران، را تصرف خواهد کرد. سپس او به طور ناگهانی حملات را لغو کرد، زیرا به گفته او، در مذاکرات صلح پیشرفت حاصل شده بود. در فاصله میان این دو اظهارنظر رئیسجمهور، نیروهای مسلح تهران تهدید کرده بودند که در صورت حمله، به زیرساختهای انرژی در منطقه پاسخ خواهند داد. برای مردم عادی ایران، این نوسان مداوم میان ترس و آسودگی، اضطراب و امید، از نظر عاطفی فرساینده بوده است. برخی در مصاحبههای تلفنی و پیامهای متنی گفتند که فقط میخواهند جنگ به هر شکلی که شده پایان یابد. وحید، ساکن ۳۷ ساله تهران که مانند اکثر ایرانیان عادی مصاحبهشونده، به دلیل ترس از انتقامجویی خواست نام خانوادگیاش ذکر نشود، گفت: «آنها شب به جنگ میروند، صبح جنگ را متوقف میکنند، همه اینها مسخره است.» او افزود: «یا بجنگید یا نجنگید. ما خسته شدهایم.» روز پنجشنبه در واکنش به این وضعیت، سیل جمعیت از تهران، پایتخت، خارج شد.
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر