هنرمند، نویسنده و کارگردان فرانسوی-ایرانی که بیش از هر چیز برای رمان گرافیکی خود «پرسپولیس» شناخته میشود که بعدها به فیلم تبدیل شد. مرجان ساتراپی، هنرمند، نویسنده و کارگردان فیلم فرانسوی-ایرانی، که در ۵۶ سالگی بهطور غیرمنتظرهای درگذشت، بخش عمدهای از زندگی خود را در تبعید صرف برجسته کردن مبارزات مردم عادی ایران – بهویژه زنان و دختران – تحت رژیم سرکوبگر اسلامی کرد. او این کار را بهطور مشهوری از طریق رمان گرافیکی نیمهزندگینامهای خود «پرسپولیس» انجام داد که بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۳ در چهار جلد در فرانسه منتشر شد و بعدها به فیلم تبدیل گشت. این اثر داستان «مرجی» را روایت میکرد؛ دختری که دوران کودکیاش با سرنگونی شاه، ظهور آیتاللهها و جنگ ایران و عراق گره خورده بود و بازتابدهنده تجربیات خود ساتراپی بود. این کتاب که به زبانهای بسیاری ترجمه شد، ۴ میلیون نسخه فروخت و برای او شهرت و حرفه دومی به عنوان فیلمساز در پاریس به ارمغان آورد. با این حال، ساتراپی کسانی را که هنوز در ایران زندگی میکردند، فراموش نکرد. مرگ مهسا امینی در سال ۲۰۲۲ به دست گشت ارشاد تهران، و خشم و خیزش متعاقب آن با شعار «زن، زندگی، آزادی» برای ساتراپی یک فراخوان شخصی برای اقدام بود. در سال ۲۰۲۳، او اولین رمان گرافیکی خود پس از نزدیک به ۲۰ سال را گردآوری کرد؛ مجموعهای از نقاشیهای هنرمندان و مشارکتکنندگان مختلف درباره اعتراضات ایران که با همان شعار نامگذاری شده بود. اقتباس سینمایی سال ۲۰۰۷ از «پرسپولیس» که به کارگردانی مشترک ساتراپی و ونسان پارونو و با صداپیشگی ایگی پاپ، کاترین دنو، جنا رولندز و کیارا ماسترویانی ساخته شد، در همان سال جایزه هیئت داوران جشنواره فیلم کن را از آن خود کرد و
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر