نینا شوالبه میگوید: «دموکراسی ما در وضعیت بسیار وخیمی قرار دارد؛ از واکسنها گرفته تا سقط جنین، علم، برنامه کمک تغذیه تکمیلی (SNAP) و حاکمیت قانون.» نینا شوالبه، نامزد حوزه انتخابیه دوازدهم کنگره، در تاریخ ۶ مه ۲۰۲۶ به همراه دیگر دموکراتها، جک شلوسبرگ، مایکا لشر و جرج کانوی در یک نشست عمومی به میزبانی خاخام آمیل هرش در کنیسه «استیون وایز فری» در نیویورک شرکت کرد. قصد نداشتم درباره نینا شوالبه بنویسم. همانطور که ممکن است بدانید یا ندانید، او متخصص بهداشت جهانی و دانشمندی است که برای تصاحب کرسی افسانهای جری نادلر در حوزه دوازدهم کنگره در منهتن رقابت میکند. (این حوزه که مدتها بر «آپِر وست ساید» متمرکز بود، اکنون شامل «آپِر ایست ساید» که محافظهکارتر است نیز میشود.) اگر در مناطق شمالی شهر زندگی میکنید، ممکن است او را در حال گفتگو با رأیدهندگان در بازار محلی «گرینمارکت» یا مقابل فروشگاه «زبارز» دیده باشید، یا پوسترهای او را در ویترین مغازهها مشاهده کرده باشید. اما او توجه رسانهای اندکی دریافت کرده و حمایتهای کمی داشته است. وضعیت او مشابه لورا دان، وکیل آزادیهای مدنی است که مورد حمایت «سازمان ملی زنان» قرار دارد و دیگر زن کمتر شناختهشدهای است که برای این جایگاه رقابت میکند. آنچه مرا نسبت به شوالبه کنجکاو کرد و صادقانه بگویم، از طرف او به خشم آورد، گزارش مفصل روی جلد مجله نیویورک بود. روی جلد که با تیتر «آقای منهتن بعدی» منتشر شد، عکسهای چهار نامزد پیشتاز — مایکا لشر، الکس بورز، جرج کانوی و جک شلوسبرگ — را نشان میداد که در یک ون فشرده شده و بسیار از خود راضی به نظر میرسیدند. نامی از شوالبه حتی یک بار هم برده نشده بود. حقیقت این است که کمپینهای این مردان مملو از داوطلبان است.
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر