چندین عضو کنگره خواستار اخراج افراد از کشور ما صرفاً به دلیل ایمانشان شدهاند. یکی از آنها گفته است که جشن گرفتن تعطیلات مذهبی یا دست گذاشتن روی متن مقدس توسط دیگر رهبران منتخب هنگام ادای سوگند، امری شوم است - او حتی این رهبران را "دشمن" نامیده است. دیگری گفته است که اگر آن افراد به یک دین خاص پایبند باشند، سگها از انسانها ارجحیت دارند.
چنین اظهاراتی در تضاد با سنتهای ارزشمند آزادی مذهبی کشورمان است که دولت را از تبعیض علیه ادیان خاص منع میکند و کارمندان دولت را ملزم به محافظت از توانایی همه برای انجام مسالمتآمیز اعمال مذهبی خود میکند. اگر باپتیستها، کاتولیکها یا اسقفیها به این شیوهها هدف قرار گیرند، سیلی از انتقادات به راه میافتد - و به حق هم همینطور است. با این حال، متأسفانه، این اقدامات گاهی اوقات با سکوت - یا حتی حمایت - مواجه شدهاند، زیرا مسلمانان آمریکایی را هدف قرار میدهند.
این اظهارات متعصبانه به هیچ وجه تنها اشکال افزایش احساسات ضد اسلامی نیستند. ما شاهد اقدامات وحشیانه خشونتآمیز ناشی از نفرت مانند قتل وحشتناک ودیع الفیومی، پسر شش ساله مسلمان آمریکایی با اصالت فلسطینی، حمله به مساجد و تبعیض و آزار و اذیت کارگران و دانشآموزان صرفاً به این دلیل که آنها مسلمان یا عرب هستند یا تصور میشود که مسلمان هستند، بودهایم. و از آنجا که میدانیم اسلامهراسی در طول درگیریهای خاورمیانه در سراسر جهان افزایش مییابد، برای همه ما، به ویژه رهبران منتخب ما، بسیار مهم است که همین حالا با نفرت مقابله کنیم نه اینکه آن را دامن بزنیم. این هفته، که با روز جهانی مبارزه با اسلامهراسی و تعطیلات مسلمانان عید فطر مصادف شده است، زمان بسیار خوبی برای موضعگیری است.
یکی از منابع چنین تلاشهایی، اولین استراتژی ملی ایالات متحده برای مقابله با اسلامهراسی و نفرت ضد عرب است که در سال ۲۰۲۴ منتشر شد. این استراتژی، دهها اقدامی را که قوه مجریه فدرال برای مقابله با این اشکال نفرت، تبعیض و تعصب انجام داده است، شرح میدهد. این یک دستورالعمل برای هر رهبر یا نهاد دولتی و همچنین هر شهروندی است. منبع دیگر، «راهنمای شهردار برای مقابله با اسلامهراسی» است که «آمریکای غیرقابل تقسیم» و کنفرانس شهرداران ایالات متحده در سال ۲۰۲۵ منتشر کردند. این راهنما گامهای عملی را ارائه میدهد که مقامات دولتی میتوانند برای مقابله با تبعیض مذهبی، ترویج سازگاری مذهبی و متحد کردن کشورمان در میان ادیان و باورهای متنوعمان بردارند.
رد کردن سیاستهای بد، و همچنین سیاستمدارانی که آنها را به طرز بدبینانهای ترویج میدهند، تنها راه مقابله با اسلامهراسی نیست. به همان اندازه مهم است که برجسته کنیم چگونه مسلمانان آمریکایی بخش غرورآفرینی از داستان کشورمان بودهاند. آنها شجاعانه در جنگها برای ایجاد و دفاع از کشورمان جنگیدهاند، از عدالت اجتماعی حمایت کردهاند و فرهنگ آمریکایی را غنی کردهاند.
برای دههها، برخی با این استدلال که اعمال خشونتآمیز انجام شده توسط افرادی که ادعای ارتباط با اسلام را دارند، بررسی دقیقتر مسلمانان به عنوان یک گروه را توجیه میکند، مخالفت کردهاند. در اوایل ماه مارس، این ادعاها دوباره مطرح شدند، زمانی که دو نوجوان آمریکایی سعی کردند در یک تجمع ضد اسلامی در شهر نیویورک بمبگذاری کنند و گفتند که از داعش الهام گرفتهاند. اما تهدیدهایی از این دست، از طریق قوانین کیفری و تلاشهای ضدتروریستی که رفتارهای خشونتآمیز را هدف قرار میدهند، نه هویت مذهبی، مورد توجه قرار گرفتهاند. در مقابل، قوانین و سیاستهایی که ادیان خاص را برای برخورد نامطلوب انتخاب میکنند، نه تنها خلاف قانون اساسی هستند، بلکه با منحرف کردن ما از تهدیدات واقعی و ایجاد دشمنی علیه افراد بیگناه، امنیت ما را نیز کاهش میدهند.
رئیس جمهور آیزنهاور در مراسم افتتاحیه مرکز اسلامی واشنگتن دی سی در سال ۱۹۵۷ گفت: «میخواهم به شما دوستان مسلمانم اطمینان دهم که طبق قانون اساسی آمریکا، طبق سنت آمریکایی و در قلب آمریکاییها، این مرکز، این مکان عبادت، به همان اندازه که میتواند بنای مشابهی از هر دین دیگری باشد، مورد استقبال قرار میگیرد… این مفهوم در واقع بخشی از آمریکا است و بدون آن مفهوم، ما چیزی غیر از آنچه هستیم، میبودیم.»
تعهد واقعی به آزادی مذهبی، ما را ملزم میکند که قوانین یکسانی را برای همه ادیان اعمال کنیم. وقتی مقامات دولتی یک دین را برای برخورد نابرابر انتخاب میکنند، در این آزمون شکست میخورند.