شروطِ معامله برای پایان دادن به جنگ، در آسمانِ بالای تنگه هرمز در حال رقم خوردن است. سردار احمد وحیدی استعدادی خاص در عصبی کردن آمریکا دارد. ترامپ اخیراً درباره فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و همکارانش گفت: «من دیگر نمیخواهم با آنها معامله کنم. آنها لجن و آدمهایی بیمار هستند. تا جایی که به من مربوط میشود، همه چیز تمام شده است. معامله با آنها فقط تلف کردن وقت است.» البته که هیچچیز تمام نشده است. روز جمعه، موشکهای بالستیک و پهپادهای ایرانی به پایگاه هوایی «موفق السلطی» در اردن اصابت کردند که به کشته شدن دو نیروی نظامی آمریکایی، مفقود شدن یک نفر دیگر و زخمی شدن چهار تن انجامید. سپاه پاسداران ظرف چند ساعت مسئولیت آن را بر عهده گرفت. وحیدی این حمله را صرفاً برای پاسخ دادن به ترامپ آغاز نکرد. او همچنین در حال ارسال پیامی به محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس، و عباس عراقچی، وزیر امور خارجه — یعنی مقامات مذاکرهکننده با واشنگتن — بود. این حمله در اردن به آنها سیگنال داد که: ممکن است شما روبروی آمریکاییها سر میز بنشینید، اما کسی که واقعاً تصمیمگیرنده و فرمانده اصلی است، من هستم. وحیدی یک نیروی سختسر است. برای او، مردانی مانند قالیباف و عراقچی کاربردهای خود را دارند، اما باید حد و حدود خود را نیز بدانند. آنها همان مسئولانی هستند که مطالبات سپاه پاسداران را به زبانی قابل فهم و پذیرش برای دیپلماتهای غربی ترجمه میکنند. با این حال، نزدیکیِ آنها به قدرتهای خارجی میتواند توهماتی درباره اهمیتِ خودشان ایجاد کند. وحیدی برای اینکه به آنها یادآوری کند چه کسی حکومت میکند، گهگاه به زبانی صحبت میکند که آن را بهتر از همه میشناسد — زبانِ خشونت. این اقدام همچنین هدفِ همان حملاتی به کشتیرانی تجاری در تنگه هرمز بود که دور جدید تنشها را کلید زد. سپاه پاسداران به کشتیهایی حمله کرد…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر