گزارش حاضر به مصاحبه آرون دیوید میلر با رابین رایت و کریم سجادپور در پادکست بنیاد کارنگی میپردازد. آرون دیوید میلر: در مورد اعتراضات چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟ رابین رایت: برای درک این لحظه، باید آن را در بستر تاریخیاش ببینیم. انقلاب اسلامی چهارده ماه طول کشید. ما از سال ۲۰۰۹ شاهد مجموعهای از اعتراضات بودهایم که از سال ۱۳۹۶ به این سو، بر سر موضوعات مختلف شتاب گرفتهاند. در سالهای بعد موضوع اقتصاد بود و در اعتراضات «زن، زندگی، آزادی»، بحث بر سر آزادیهای فردی بود. امروز میبینید که چالش واقعاً بر سر اصلِ «نظام» است. اما هر یک از این اعتراضات در نهایت به شعارهای «مرگ بر دیکتاتور» و «سرنگونی» ختم شده است. بنابراین نمیتوانیم فقط به وقایع ماه گذشته نگاه کنیم؛ باید به بستر ۸ تا ۹ سال اخیر و تداوم اعتراضات بر سر موضوعات گوناگون توجه کنیم. اکنون نظام ایران هنوز ابزارهایی دارد که با بیرحمی و قساوت علیه مردم خود به کار میگیرد، اما من معتقدم این کار تنها نتیجه معکوس خواهد داشت. حکومت دینی از درون در حال فروپاشی است. حلقه درونی اطراف رهبر به شدت تنگتر شده و بسیاری از خودیها را برای بقا، بازداشت یا طرد کرده است. شانس با نظام همراه نیست. جمعیت نماز جمعهها روز به روز پیرتر میشود. در مقبره آیتالله خمینی، جمعیت بسیار اندک است – مگر در ایام تعطیلات ملی که نظام مردم را بسیج میکند – و اغلب آنها زائران شیعه یا گردشگران خارجی هستند. این سیستمی است که حمایت لازم برای بقای طولانیمدت را ندارد. آنها وعده کمک به مستضعفین را دادند که پیام اصلی انقلاب بود، اما اکنون وضعیت معیشتی و مشارکت سیاسی مستضعفین، بدتر از دوران شاه است. کریم سجادپور: یکی از دلایلی که ما حتی آمار دقیقی از کشتهشدگان نداریم، این است که نظام تمامی ارتباطات داخل ایران را…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.