وقتی به یک پادشاه ضربه میزنی، باید به قصد کشت ضربه بزنی. ترامپ بینی حاکمیت ایران را به خون کشید، اما پس از آن از ادامۀ ضربات دست کشید. او در نهایت با دستیابی به یک توافق که به ایران اجازه میدهد اقتصادش را احیا کند، اعلام پیروزی خواهد کرد. اسلامگراها به مدت یک دهه از دستیابی به سلاح هستهای محروم شدهاند، اما هیمنه قدرت بلامنازع آمریکا هم بهشدت خدشهدار شده است. حاکمیت ایران با دوام آوردن و مسدود کردن چندماهه تنگه هرمز، در مجموع پیروز این جنگ شد. با این وجود، محدود کردنِ علت این شکست ژئواستراتژیک به تکرویها و خودمحوریهای شتابزده ترامپ، برداشتی کاملاً اشتباه است. علت اصلی این ناکامی، «سندرم ژوپیتر» در آمریکاست. ژوپیتر (خدای خدایان روم) بیمبالات آذرخشهایش را بر زمین میکوبید، چرا که میدانست هیچ خدای کوچکتری جرئت مقابله با او را ندارد. رویکرد آمریکا در جنگهای اخیرش نیز دستکمی از این نداشته است. هری ترومن در سال ۱۹۵۰ نیروهای ما را بدون کسب مجوز از کنگره به کره فرستاد. وقتی ژنرالِ ارتش ازنفسافتادۀ چین و کره شمالی را در تله انداخت، ترومن به مشاورانش گوش داد و به جای تیر خلاص، به مذاکره رضایت داد. پیامد این تصمیم، تداوم جنگ برای دو سالِ خونین دیگر بود. در سال ۱۹۶۴، جانسون با فریبکاری کنگره را راضی کرد تا با تزریق قطرهچکانی نیروهایمان به ویتنام موافقت کند، هرچند در خفا گلایه میکرد که پیروزی در این جنگ ناممکن است. در سالهای ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲، بوش تأییدیه کنگره را برای لشکرکشی به افغانستان و عراق گرفت. او سپس بدون اعزام نیروهای کافی، ابعاد مأموریت را از «تغییر حکومت» به «ملتسازی دموکراتیک» تغییر داد. رؤسای جمهور بعدی (اوباما، ترامپ و بایدن) با این هدف بوش مخالف بودند، اما سیاستهایشان مدام در نوسان بود؛ تا جایی که در سال ۲۰۲۱، یک فرمانده آشفتهحال، فرمان عقبنشینی مفتضحانه، سراسر هرجومرج و…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر