ایران و تسلیحات کشتار جمعی؟

رصدخونه اندیشکده ها :رصدگر

در ۸ ژانویه ۲۰۲۰، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی( نیروی زبده‌ای که ایالات متحده آن را به عنوان یک سازمان تروریستی خارجی تعیین کرده است) یک حمله موشکی هماهنگ را علیه نیروهای آمریکایی مستقر در عراق، در پایگاه هوایی عین‌الاسد و یک مرکز نظامی دیگر انجام داد. سپاه به دستور مستقیم رهبر معظم انقلاب، آیت‌الله علی خامنه‌ای، این حملات را به تلافی کشته شدن ژنرال ایرانی، قاسم سلیمانی، فرمانده وقت نیروی قدس سپاه انجام داد. این رگبار موشکی که در چندین موج بین اواخر شب تا اوایل صبح پرتاب شد، تلفات فوری بر جای نگذاشت. رسانه‌های غربی این عملیات را «عمداً خویشتن‌دارانه» توصیف کردند؛ یعنی سپاه آن را به‌گونه‌ای تنظیم کرده بود که آسیب برساند اما از آستانه‌ای که منجر به تشدید جنگ شود، فراتر نرود. اما ارزیابی‌های اخیر اطلاعاتی این ادعاها را مخدوش کرده است. گزارش‌های تحقیقی نشان می‌دهند که ایران ممکن است حداقل در یکی از کلاهک‌های این حملات، از اجزای رادیولوژیک یا سایر مواد سمی استفاده کرده باشد. این موضوع با الگوی اقدامات استراتژیک ایران همخوانی دارد. دهه‌ها پیش از حمله ۲۰۲۰، مقامات ارشد نظام سلاح‌های رادیولوژیک را به عنوان ابزارهای مشروع امنیت ملی معرفی کرده بودند؛ دیدگاهی که در سال ۱۹۸۷ به طور علنی توسط رئیس‌جمهور وقت، هاشمی رفسنجانی، مطرح شد که استدلال می‌کرد چنین توانمندی‌هایی برای ساختار دفاعی جمهوری اسلامی ضروری است. علائم پزشکی و فرضیه پرتو افشانی تعدادی از نظامیان آمریکایی که در زمان حملات ژانویه ۲۰۲۰ در عین‌الاسد خدمت می‌کردند، علائمی مطابق با «آسیب مغزی تروماتیک» گزارش کرده‌اند و تعداد موارد تشخیص‌داده‌شده به طور پیوسته در حال افزایش است. با گذشت زمان، نگرانی‌هایی در مورد پیامدهای رادیواکتیو پدیدار شده است. به پرسنل مستقر در پایگاه، دستگاه سنجش پرتو داده شد و پروتکل‌های نظارتی برای ردیابی میزان قرارگیری احتمالی آن‌ها در معرض تابش ایجاد گردید. ارزیابی‌های پزشکی تکمیلی بر روی نظامیان آسیب‌دیده — از افزایش…