عکس: وحید سالمی، آسوشیتدپرس جنگ ایران: پرده دوم دیدگاه: با وجود دستاوردهای نظامی در عملیاتهای «شیر خیزان» و «شیر غران»، رژیم ایران باقی ماند و برنامه هستهای و زرادخانه موشکی آن دستنخورده باقیماند؛ اسرائیل باید استراتژی گستردهتری را دنبال کند که ابزارهای نظامی، دیپلماتیک، اقتصادی و پنهان را با هم ترکیب کند. راز زیمت | تاریخ انتشار: افزودن دیدگاه موضوعات مرتبط: ایران، ایالات متحده در جریان عملیات «شیر غران»، اسرائیل در همکاری بیسابقه با ایالات متحده، توانمندیهای اطلاعاتی، عملیاتی و فناورانه چشمگیری را به نمایش گذاشت که امکان دستیابی به دستاوردهای قابل توجهی را برایش فراهم کرد. این دستاوردها شامل حذف رهبری ارشد ایران، کسب برتری هوایی و اطلاعاتی، آسیب رساندن به آرایههای موشکی، اختلال جزئی در سیستمهای فرماندهی و کنترل و وارد کردن خسارات سنگین به صنایع دفاعی بود. با این وجود، جنگ با احساس فرصت از دست رفته پایان یافت که عمدتاً ناشی از این واقعیت بود که سه هدف اصلی عملیات—تغییر رژیم، نابودی برنامه هستهای و آسیب شدید به زرادخانه موشکی—یا محقق نشدند و یا تنها به طور جزئی به دست آمدند. چه چیزی اشتباه پیش رفت؟ اولین شکست در پویایی ورود به جنگ نهفته است. اندکی پس از آغاز جنگ، اسرائیل کاتز، وزیر دفاع، اعلام کرد که اسرائیل در ابتدا قصد داشت در تابستان ۲۰۲۶ کارزاری را علیه ایران آغاز کند. هدف از این کار، مقابله با تلاشهای ایران برای بازسازی زرادخانه موشکی خود پس از عملیات «شیر خیزان» بود. با این حال، وقوع اعتراضات گسترده مردمی در ایران در دسامبر ۲۰۲۵ و سرکوب بیرحمانه آنها در ژانویه ۲۰۲۶، همراه با اعلام قصد پرزیدنت ترامپ برای کمک به مردم ایران، پنجرهای از فرصت ایجاد کرد که اسرائیل از آن برای...
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر