شرکتهای هواپیمایی باید به دنبال جایگزینهایی برای نفت باشند و آلایندههای خود را کاهش دهند. تبدیل پسماند به سوخت، شروعی عالی برای این مسیر است. پس از هر فصل برداشت، مزارع ذرت در ایالات متحده با پوستهها، برگها و ساقهها پوشیده میشود؛ پسماندهایی که پس از جمعآوری دانههای ذرت باقی میمانند. برخی از کشاورزان این بقایا را که «استوور» (stover) نامیده میشوند، به عنوان خوراک دام استفاده میکنند یا از آن به عنوان کود طبیعی بهره میبرند. اما بخش زیادی از آن بدون استفاده باقی میماند. تحقیقات جدید مؤسسه منابع جهانی (WRI) نشان میدهد که میتوان از این بقایای ذرت برای کاهش آلایندهها در یکی از دشوارترین بخشها برای کربنزدایی، یعنی صنعت هوانوردی، استفاده بهتری کرد. قیمت سوخت جت معمولی که از نفت خام تولید میشود، اخیراً پس از آنکه جنگ علیه ایران منجر به بسته شدن تنگه هرمز و محدود شدن عرضه جهانی شد، دو برابر شده است. اما رقابت برای توسعه جایگزینهای سوخت جت نفتی، به دلیلی متفاوت پیش از این جنگ آغاز شده بود: نیاز به پاکسازی آلودگیهای این صنعت. صنعت هوانوردی در حال حاضر ۲.۴ درصد از انتشار گازهای گلخانهای جهان را به خود اختصاص داده است؛ رقمی که پیشبینی میشود با افزایش تقاضا برای سفرهای هوایی تا سال ۲۰۵۰ سه برابر شود. هوانوردی یکی از سختترین بخشها برای کربنزدایی است. برخلاف خودروهای برقی، باتریها در حال حاضر برای اکثر پروازها بسیار سنگین هستند. جهان برای سازگارتر کردن پروازها با اقلیم، علاوه بر افزایش کارایی هواپیماها، بهبودهای عملیاتی و در نهایت فناوریهای پیشران جدید، به سوختهای جایگزین پاک نیاز دارد. برخی دولتها با اقداماتی مانند اعتبار مالیاتی سوخت پایدار هوانوردی (SAF) در ایالات متحده و الزام استفاده از SAF در اتحادیه اروپا به این موضوع پاسخ دادهاند. اما همه سوختهای جت جایگزین در واقع
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر