روسیه تهاجم تمامعیار خود به اوکراین را در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲ آغاز کرد. چهار سال بعد و با دستکم یک میلیون تلفات، روسیه کمتر از یکپنجم خاک اوکراین را در اشغال دارد و مابقی کشور را بمباران میکند، نبردها در میان مذاکرات صلح به رهبری دولت ترامپ همچنان ادامه دارد. یازده پژوهشگر اندیشکده بروکینگز به پرسشهایی درباره اوکراین، روسیه، اروپا، ایالات متحده و چشمانداز صلح پاسخ میدهند. اصلی آیدینتاشباش آیا گشایش دیپلماتیک برای پایان دادن به جنگ در سال جاری ممکن است و آیا ترکیه میتواند آن را تسهیل کند؟ تردیدی نیست که آنکارا و دولت ترامپ در مورد فوریت پایان دادن به جنگ اوکراین از طریق یک حلوفصل مذاکرهشده، همنظر هستند. رابطه ترکیه با روسیه پیچیده است. آنکارا نسبت به مسکو محتاط است و خود هدف تجاوزات روسیه در همسایگیاش بوده است. با این حال، مقامات ترکیه مدتهاست که نسبت به توانایی اوکراین برای عقب راندن روسیه از شرق تردید پیدا کردهاند و به طور فزایندهای یک توافق — حتی به بهای امتیازات ارضی — را تنها راه واقعبینانه برای کییف جهت کاهش خساراتش میدانند. در این مورد، هماهنگی فکری کاملی میان آنکارا و واشنگتن وجود دارد. اما تفاوتهایی نیز وجود دارد. رویکرد سهلگیرانه دولت ترامپ در معاملهگری، با دیپلماسی دقیق و جزئیاتمحور ترکیه در تضاد است. ترکها باور ندارند که ولادیمیر پوتین را بتوان با پاداشهای اقتصادی وسوسه کرد، بخشی به این دلیل که آنها هرگز فکر نمیکردند او در مورد «ریشههای اصلی» درگیری بلوف زده باشد. آنکارا از دیرباز معتقد بوده که این درگیری زمانی پایان مییابد که ایالات متحده و روسیه در نهایت بر سر چارچوب یک معماری امنیتی اروپایی که شامل روسیه نیز باشد، به توافق برسند. دولت ترامپ برای انجام چنین وظیفه عظیمی به ویژه در مدیریت پویاییهای داخلی ناتو، به اندازه کافی متمرکز و سازمانیافته نبوده است. احتمالاً یک توافق آتشبس تا تابستان…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.