یکشنبه ۱۴۰۵/۰۳/۱۰
اتحادیه اروپا چه زمانی در دنیای پرمخاطره کنونی به جایگاه واقعی و درخور خود دست خواهد یافت؟ این پرسشی است که کشورهای مشتاق به عضویت باید مطرح کنند.
تهدیدهای دوقلو از شرق و غرب بهوضوح این بلوک را جذابتر کرده است - اما نهادهای قانونمدار آن نیاز به توجه فوری دارند. کوههای عظیم کره، دریاچههای شراب و ممنوعیت ساختگی اتحادیه اروپا برای موزهای خمیده، پسزمینه اسطورهای فاجعه همهپرسی برگزیت بریتانیا در سال ۲۰۱۶ را تشکیل میدادند. با این حال، در حالی که بسیاری از ادعاهای «رأی به خروج» اغراقآمیز، نادرست یا آشکارا کذب بودند، ظرفیت اتحادیه اروپا برای به سخره گرفتن خود، پس از ۱۰ سال همچنان پابرجاست. مورد عجیب کمیسرهای شاکی اتحادیه اروپا را در نظر بگیرید که از اینکه خودروهای برقی ارائهشده توسط سازمان نمیتوانند سفر زمانبر ۲۸۰ مایلی بین بروکسل و استراسبورگ را بدون توقف برای شارژ مجدد طی کنند، آزردهخاطر هستند. این موضوع مهم که برای اولین بار توسط پولیتیکو گزارش شد، پرسشهای حیاتی را مطرح میکند. آیا این بوروکراتهای پردرآمد واقعاً به «خودروهای شرکتی» با راننده نیاز دارند؟ مطمئناً آنها میتوانند سوار قطار شوند، پرواز کنند یا دوچرخهسواری کنند. استفاده از خودروهای برقی برای سفرهای جادهای اجباری است. این خودروها در راستای سیاست کاهش آلایندگی «توافق سبز» اتحادیه اروپا تأمین میشوند که انتظار میرود کمیسرها از آن حمایت کنند، نه اینکه از آن ایراد بگیرند. پس چرا رئیس کمیسیون، اورسولا فون در لاین، اجازه استفاده از موتور بنزینی را دارد؟ بزرگترین پرسش از همه این است که چرا اصلاً این سفرهای خستهکننده بروکسل-استراسبورگ انجام میشود؟ پاسخ این است که پارلمان اروپا خود را در حد یک پارلمان معمولی و پیشپاافتاده نمیبیند. طبق معاهده، این پارلمان جلسات خود را در هر دو شهر برگزار میکند. دوازده بار در سال، کمیسرها، مقامات و صدها نماینده پارلمان اروپا با هزینهای دهها میلیون یورویی برای مالیاتدهندگان، این سفر را انجام میدهند. در سال ۲۰۲۳، قطاری که قرار بود نمایندگان پارلمان اروپا را به مقصد برساند...
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر