میدل ایست مانیتور ۰۵/۱۰/۲۰۲۶ (میدل ایست مانیتور) – در سال ۱۸۲۵، فتحعلیشاه، پادشاه ایران، با نیروهای خود به سمت اصفهان لشکر کشید تا یک فرد ایلیاتی سرکش را به سزای اعمالش برساند. شاه شکایتهایی درباره یک فرد از ایل لر به نام هاشمخان دریافت کرده بود که در یورش به خانههای مردم، اخاذی، شکنجه و کشتن افراد، از جمله یک نفر، دست داشت. خان هنگام بازجویی توسط شاه، به او دشنام داد و گفت: «دنیا بدون پادشاه نمیماند؛ وقتی یکی میرود، دیگری جای او را میگیرد.» اگرچه یکی از امامان جمعه سرشناس تلاش کرد برای او وساطت کند، شاه دستور داد ریش خان را با تیغی کُند بتراشند تا به شرافت و مردانگیاش توهین شود، سپس او را کور کرده و اعدام کرد. یک منبع شاهد عینی معاصر میگوید: «[خان را] در میان تمسخر تماشاگران در تمام بازارها گرداندند؛ او در خیابان اصلی قیصریه مجازات سخت چوب و فلک را متحمل شد.» خان تلاش کرد قدرت شاه را در سطح محلی به چالش بکشد، اما داستان او در کانون مفاهیم در حال تغییر قانون، حاکمیت و قدرت سیاسی در ایران قرن نوزدهم قرار دارد. فرزین وجدانی، گناهان خصوصی، جرایم عمومی: پلیس، مجازات و اقتدار در ایران (نیوهیون: انتشارات دانشگاه ییل، ۲۰۲۴). برای خرید اینجا کلیک کنید. کتاب «گناهان خصوصی، جرایم عمومی: پلیس، مجازات و اقتدار در ایران» نوشته فرزین وجدانی، ظهور نظام حقوقی مدرن ایران را در دوره قاجار ردیابی میکند. قرن نوزدهم دورهای بود که دولت مرکزی قدرتمندتر شد و تواناییاش برای مداخله در زندگی مردم در سراسر
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر