بار دیگر اعتراضات گستردهای در تهران شعلهور شده و به سراسر کشور سرایت کرده است. با ورود تظاهرات به هفته سوم، جمهوری اسلامی بار دیگر با بحران جدی مشروعیت و فشار بینالمللی شدیدی از جمله تهدیدهای دونالد ترامپ مبنی بر مداخله نظامی روبروست. دولت همچون گذشته با سرکوب، قطع اینترنت و بازداشتهای دستهجمعی، واکنش نشان میدهد؛ آن هم در حالی که تصاویر معترضان مجروح که در خیابانها جان میدهند و کیسههای جسد انباشتهشده در مقابل سردخانهها، همچنان در فضای مجازی دستبهدست میشود. بدون تغییرات اساسی و ساختاری، احتمالاً این چرخههای اعتراض و سرکوب تکرار خواهند شد. سیاسی شدن اقتصاد و سرکوب دولتی در ۲۸ دسامبر، بازاریان و کسبه تهران — که در گذشته مایل به محافظهکاران و نزدیک به حکومت بودند — در اعتراض به افزایش تورم ناشی از افت شدید ارزش پول ملی، دست به اعتصاب زدند. در سپتامبر گذشته، کشورهای اتحادیه اروپا به دلیل غنیسازی اورانیوم توسط ایران در سطوحی فراتر از نیازهای صلحآمیز، تحریمهای «اسنپبک» سازمان ملل را اعمال کردند. از آن زمان، ارزش ریال به طور مداوم و شدید کاهش یافت و در ماه دسامبر به رکورد بیسابقه ۱.۴۵ میلیون ریال (۱۴۵ هزار تومان) در برابر هر دلار رسید. در این دوره، افت ارزش ریال باعث شد تورم به بیش از ۴۰ درصد برسد. با افزایش سرسامآور قیمت مواد غذایی و سایر کالاهای اساسی، بازاریان قادر به فروش محصولات خود به مصرفکنندگانی که تحت فشار شدید مالی بودند، نشدند. آنها از دولت خواستند تا برای ارائه کمکهای مالی، تثبیت نرخ ارز و کاهش فشارهای اقتصادی ناشی از تحریمهای بینالمللی و درگیریهای منطقهای مداخله کند. ظرف چند روز، آنچه به عنوان اعتراضات اقتصادی متمرکز در پایتخت آغاز شده بود، به سرعت به شهرهای دیگر سرایت کرد و به شدت رنگ و بوی سیاسی گرفت. دانشجویان و دیگر معترضان در تهران و سایر نقاط، شعارهایی علیه دولت مسعود…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.