به نظر می‌رسد کارِ سازمان «اوپک» رو به پایان است. اعضای اصلی تهدید به خروج کرده‌اند و یکی از آن‌ها نیز پیش از این خارج شده است. این روند در نهایت می‌تواند به معنای افزایش عرضه جهانی نفت و در نتیجه کاهش قیمت بنزین در بازار داخلی آمریکا باشد. اوپک در دهه ۱۹۶۰ دقیقاً با این هدف آغاز به کار کرد که از طریق ایجاد یک کارتل تولید، قیمت نفت را بالا نگه دارد. اعضای آن تعمداً نفت کمتری استخراج می‌کنند تا با ایجاد کمبودهای ساختگی و از‌پیش‌تعیین‌شده، قیمت‌ها را بالا ببرند. مانند هر کارتل دیگری، این هماهنگی و همکاری کار دشواری است؛ چرا که هر کشوری تمایل دارد تقلب کرده و نفت بیشتری استخراج کند. درست است که این حجم اضافی قیمت‌ها را اندکی کاهش می‌دهد، اما کشور متقلب آن‌قدر نفت بیشتری می‌فروشد که این حجم بالا، سودِ اندکی کمتر شده در هر بشکه را جبران می‌کند. وجود این انگیزه بدان معناست که هر کارتلی به یک «مأمور اجرا و اعمال قانون» نیاز دارد. برای اوپک، این نقش بر عهده عربستان سعودی بود. اما مشکل اینجاست که شرایط دیگر مانند دهه ۱۹۶۰ نیست—و این موضوع به دو دلیل بزرگ رخ داده است: نخست اینکه تولید نفت در کشورهای غیر عضو اوپک طی شش دهه گذشته اوج گرفته است. دوم اینکه اگرچه اعضای اوپک هیچ‌گاه علاقه چندانی به یکدیگر نداشتند، اما اکنون پس از چهار ماه بمباران متقابل، میزان علاقه آن‌ها به یکدیگر بسیار کمتر هم شده است. زمانی که اوپک تأسیس شد، حدود ۸۰ درصد از صادرات نفت جهان را در اختیار داشت، اما زمانی که جنگ با ایران آغاز شد، این سهم از بازار به کمی بیش از نصف کاهش یافته بود. و از زمان آغاز جنگ، تولید نفت در ایالات متحده، کانادا، برزیل، قزاقستان و تقریباً هر جای دیگری که امکان استخراج بیشتر وجود داشت، میلیون‌ها بشکه…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر