نافرمانی از الزامات حجاب در سراسر ایران گسترده شده است. به نظر میرسد دولت از ناآرامیها میترسد. اما محافظهکاران تسلیم نشدهاند. این صحنههای بیحجای در شهر—که در بیشتر نقاط جهان عادی به نظر میرسند اما در ایران جالب توجه هستند—نشان میدهند که سرپیچی زنان ایرانی از قانونی که بیش از چهار دهه است آنها را ملزم به پوشاندن مو و داشتن پوشش «متعارف» در انظار عمومی میکند، چقدر رایج شده است. بیش از سه سال پس از اعتراضات گستردهای که در پی مرگ مهسا امینی، به وجود آمد، نافرمانی آشکار از حجاب اجباری نه تنها در کلانشهر شلوغ تهران، بلکه در شهرهای کوچکتر مانند رشت و مناطق محافظهکارتر مانند کرمانشاه، همدان و دزفول نیز گسترش یافته است. این اطلاعات بر اساس مصاحبهها، ویدئوها و پوشش خبری محلی به دست آمده است. حجاب—کلمهای که میتواند به پوشش مو یا بهطور گستردهتر به پوشش «متعارف» اشاره کند—از زمان تأسیس جمهوری اسلامی در سال ۱۳۵۷، یکی از ستونهای ایدئولوژی ایران بوده است و مقامات دولتی تحت فشار نیروهای قدرتمند محافظهکار، بنا بر حفظ آن داشتند. بنابراین، قوانینی که پوشاندن بدن زنان را الزامی میکند، همچنان محکم در کتاب قوانین باقی ماندهاند، اگرچه اکنون اغلب اجرا نمیشوند. زنان ایرانی در مصاحبهها گفتند که ماههاست شاهد آن نوع سختگیریهای پلیسی که منتهی به مرگ امینی بود، نبودهاند؛ برای مثال، زمانی که یک زن در حال جیغ کشیدن به داخل ون پلیس کشیده شد و زن دیگری جلوی ون ایستاد در حالی که ون به جلو حرکت میکرد و التماس میکرد که مأموران دخترش را آزاد کنند. نیروهای امنیتی بهطور سنتی در سراسر شهرهای بزرگ برای اجرای الزامات حجاب مستقر میشدند و گاهی اوقات زنان را بازداشت کرده و برای ساعتها یا حتی یک شب نگهداری میکردند. مجازات میتوانست شامل یک دوره کوتاه حبس باشد، اما جریمه رایجتر بودند، . مرجان، زن ۴۹ سالهای که در…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.