یکشنبه ۱۴۰۴/۰۳/۱۱

گزارشی از آزادی آکادمیک در ایران

  :اندیشکده
:نویسنده
مرکز رصد و ارزیابی دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی  :رصدگر
لینک منبع اصلی
قاسم اکسیری‌فرد فیزیک‌دانی است که شش سال پیش، زمانی که از دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی در تهران اخراج شد، خبرساز شد. دلیل این اخراج این بود که شورای عالی انقلاب فرهنگی، که مسئول ارزیابی صلاحیت علمی اساتید برای ادامه تدریس در ایران است، تصمیم گرفته بود که زیر و بمی صدایش بیش از حد بالا و «زنانه» است. امروزه، دکتر اکسیری‌فرد پژوهشگر وابسته در بخش فیزیک دانشگاه اتاوا است. او اخیراً حقایق محضی که او را به کانادا کشاند را بازگو کرد. قانون اساسی ایران که در سال ۱۹۷۹ ایجاد و در سال ۱۹۸۹ اصلاح شد، تصریح می‌کند که این کشور یک جمهوری اسلامی است که مذهب رسمی آن، مذهب شیعه جعفری اثنی عشری است. به گفته گروه بین‌المللی حقوق اقلیت‌ها: «این قانون چارچوبی را برای یک نظام حکومتی تئوکراتیک مبتنی بر اصل ولایت فقیه تعیین می‌کند که در آن رهبر معظم انقلاب، قدرت نهایی را در دست دارد.» دولت مرکزی به دلیل ماهیت تئوکراتیک، کنترل شدیدی بر نظام آموزشی اعمال می‌کند. این دولت، آموزش ابتدایی، متوسطه و عالی را از جمله ایجاد برنامه درسی و آموزش اساتید، تأمین مالی، اداره و نظارت می‌کند. کلیه سیاست‌ها و مقررات مربوط به آموزش و پرورش توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی هدایت می‌شود، نهادی که اعضای آن توسط رهبر معظم ایران منصوب شده و به او گزارش می‌دهد. هدف اصلی این شورا، انطباق آموزش و تدریس با آنچه که اصول اصیل اسلامی می‌داند، است. همانطور که سازمان عفو بین‌الملل اشاره کرده است، شورای عالی انقلاب فرهنگی قوانین سخت‌گیرانه‌تری را برای دانشگاه‌های کشور وضع کرده است: در سال ۱۹۹۸، شورای عالی انقلاب فرهنگی مجموعه‌ای از اصول حاکم بر دانشگاه اسلامی را تصویب کرد؛ این اصول اعلام می‌کنند که بینش توحیدی، معنویت و اخلاق باید راهنمای تمام جنبه‌های دانشگاه‌ها باشد. دو سال بعد، شورای عالی انقلاب فرهنگی مجموعه‌ای از «سیاست‌های راهبردی برای اسلامی‌سازی مراکز…

دریافت اشتراک

جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک  تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.  
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
 بیشتر

مقالات مشابه

شکست مارپیچ سکوت؟
سلطنت‌طلبان، فاشیست یا لیبرال؟
فرزند آخرین شاه، نوستالژیک ولی ناشایست

انتخاب سردبیر

user