کودک همسری در عراق

مرکز رصد و ارزیابی دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی :رصدگر

در مجمع سلیمانیه امسال، که توسط دانشگاه آمریکایی سلیمانیه (AUIS) برگزار شد، شنیدن سخنان زهرا الصدر از جنبش حکمت، یک بلوک سیاسی شیعه که ریشه‌هایی در تشکیلات روحانی عراق دارد، که از ازدواج کودکان در یک صحنه عمومی دفاع می‌کرد، دلخراش بود. او ادعا کرد که شیعیان آنچه را که او «ازدواج زودهنگام» می‌نامد، به عنوان یک مسئله فرهنگی می‌پندارند. او گفت: «ما با پروپاگاندا یا دیدگاهی که مستقیماً مخالف این ایده باشد، به این موضوع نمی‌پردازیم. هیچ اجباری در چنین ازدواج‌هایی وجود ندارد.این فرهنگ ماست.» به عنوان فارغ‌التحصیل دانشگاه آمریکایی سلیمانیه، از شنیدن چنین سخنان زیان‌باری که در فضایی برای پیشبرد گفتگو و سیاست عادی‌سازی شده بود، شوکه شدم. من می‌دانستم که اظهارات الصدر دیدگاه ازدواج‌های زودهنگام در سنت شیعه را منعکس می‌کند، که از واژه‌های «صغیر» یا «زیر سن قانونی» — که در گفتمان حقوق بشر استاندارد هستند — استفاده نمی‌کند و به جای آن به تعاریف هزاران ساله از بلوغ جنسی تکیه دارد. با این حال، او با ارائه استدلال خود به این شیوه، از بستر یک مؤسسه لیبرال آموزش عالی، که یکی از بهترین‌های کشور محسوب می‌شود، برای توجیه ازدواج کودکان استفاده می‌کرد. مانند بسیاری از توجیه‌کنندگان این عمل منسوخ، او همچنین دفاع از حقوق بشر علیه ازدواج کودکان را به عنوان «پروپاگاندای» غربی رد کرد. الصدر در ادامه ادعا کرد که خود از ازدواج زودهنگام سود برده است و خود را نمونه‌ای موفق از این عمل معرفی کرد، بدون اینکه امتیازاتی را که با وابستگی به جنبش حکمت، که قدرت و نمایندگی خود را از ترکیبی از موقعیت سیاسی، نفوذ تاریخی و دسترسی به شبکه‌های حمایتی به دست می‌آورد و به او کمک کرده بود تا به وضعیت کنونی خود در جامعه برسد، روشن کند. اکثر دخترانی که وارد ازدواج زودهنگام می‌شوند، از تحصیل، مشاغل و موقعیت عمومی محروم می‌شوند، ناگفته نماند که در معرض…