سفر آتی بن سلمان به ایالات متحده، نشاندهنده یک تعامل اقتصادی و ژئوپلیتیک بین ریاض و واشنگتن است. این سفر در پی یک تبادل دوجانبه مهم در ماه مه صورت میگیرد که طی آن دونالد ترامپ یکی از اولین سفرهای مهم بینالمللی دوره دوم ریاست خود را به عربستان سعودی انجام داد. این اجلاس با مجموعهای از توافقنامههای دوجانبه بین عربستان سعودی و ایالات متحده، از جمله توافقنامههای تجارت و سرمایهگذاری، که برای تعمیق پیوندهای اقتصادی و ارتقای همکاریهای فرابخشی طراحی شدهاند، به پایان رسید. مهمتر از همه، کشورها یک بسته مشارکت استراتژیک ۶۰۰ میلیارد دلاری را اعلام کردند که شامل همکاریهای دفاعی، سرمایهگذاری و فناوری بود. این امر یکی از بزرگترین تعهدات دوجانبه در سالهای اخیر را رقم زد. در حالی که این نتایج، ضامن یک مشارکت دوجانبه قوی هستند، سفر آتی بن سلمان همچنین فرصتی را برای احیای یک ابتکار عمل برجسته در زمینه اتصال منطقهای که بیش از دو سال متوقف شده است، فراهم میآورد: کریدور اقتصادی هند-خاورمیانه-اروپا. این کریدور که با تبلیغات فراوان در جریان اجلاس ۲۰۲۳ گروه ۲۰ در دهلی نو اعلام شد، به عنوان یک کریدور اقتصادی تحولآفرین برای اتصال هند، خلیج فارس و اروپا در نظر گرفته شده بود. کریدور هند-خاورمیانه-اروپا به عنوان یک جایگزین استراتژیک برای مسیرهای دریایی موجود از طریق دریای سرخ و کانال سوئز—مناطقی که به طور فزایندهای در برابر تنشها و اختلالات ژئوپلیتیک آسیبپذیر هستند—مطرح شده است. این ابتکار با حمایت ایالات متحده، کشورهای هند، عربستان سعودی، امارات متحده عربی ،فرانسه، ایتالیا، آلمان و اتحادیه اروپا را به عنوان امضاکنندگان IMEC گرد هم آورد. ساختار این کریدور همچنین شامل اردن و اسرائیل به عنوان کشورهای شرکتکننده است. ترامپ، در طول دیدار ماه فوریه خود با نارندرا مودی، نخست وزیر هند، آیمک را به عنوان «یکی از بزرگترین مسیرهای تجاری در تاریخ» تعریف کرد. از نظر ساختاری، بخش حمل و…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.