هنوز چیزهای زیادی در مورد حملات اسرائیل به ایران نمیدانیم، از جمله اینکه دقیقاً چه چیزی باعث اقدام اسرائیل در این برهه خاص شد، دامنه کامل فهرست اهداف آنها تاکنون، اثربخشی آنها علیه آن اهداف، برنامههای فعلی اسرائیل برای مراحل آینده این کمپین، و ماتریس تصمیمگیری آن برای گسترش و تشدید بیشتر کمپین. ما میدانیم که با توجه به ماهیت نظام ایران، نمیتوان به این کشور اجازه داد که سلاح هستهای داشته باشد یا با ظرفیت خود برای دستیابی به چنین سلاحهایی، به باجگیری از جهان ادامه دهد. این نباید یک موضع بحثبرانگیز باشد، زیرا این سیاست ثابت هر رئیس جمهور ایالات متحده برای دههها بوده است، که همه آنها تهدید کردهاند که در صورت شکست سایر گزینهها، از نیروی نظامی برای اجرای این سیاست استفاده خواهند کرد. در واقع، استدلال برای چنین حملهای در طول سال گذشته بسیار قویتر شده است. چهار سال پیش، جو بایدن، رئیس جمهور ایالات متحده، با اولویت دادن به مذاکرات با ایران، به قدرت رسید و چهار ماه پیش، دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، تصمیم گرفت همین کار را انجام دهد. اما در هر مورد، علی خامنهای، رهبر ایران، تصمیم گرفت که به طور مؤثر تلافی نکند، یک اشتباه محاسباتی استراتژیک غیرقابل بخشش، صرف نظر از اینکه چقدر از تصمیم ترامپ در دوره اول ریاست جمهوریاش برای خروج از توافق هستهای که توسط باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا مذاکره شده بود، ناامید شده بود. در عوض، ایران تصمیم گرفت خطوط قرمز تعیین شده قبلی را نادیده بگیرد و مستقیماً با صدها موشک به اسرائیل حمله کند - دو بار. همچنین سعی کرد ترامپ و بسیاری از اعضای سابق دولت او را پس از ترک سمتشان ترور کند - اقداماتی که هرگز توجه و پاسخ جدی را که شایسته آن بودند، دریافت نکردند. هرگز نمیتوان اجازه داد حکومتی در ایران که این تصمیمات را…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.