روسیه تبدیل به نخستین دولت خارجی شد که رژیم طالبان در افغانستان را، نزدیک به چهار سال پس از بازگشت این گروه به قدرت، رسماً به رسمیت شناخت. این اقدام به طالبان مشروعیت بینالمللی بیشتری میدهد که این گروه به دنبال آن است، در حالی که به تثبیت وضعیت آن به عنوان یکی از باثباتترین نهادهای حاکم در آسیای جنوبی نیز کمک میکند. مقامات طالبان از زمان بازگشت به قدرت، این گروه را نسخهای معتدلتر از رژیمی که بین سالهای ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ بر بخش عمده افغانستان حکومت میکرد، تصویر کردهاند. اما این توصیف با سیاستهای طالبان، که شامل خشونت مستند علیه زنان و اقلیتها و ممنوعیت آموزش دختران فراتر از کلاس ششم میشود، نقض میگردد. با این وجود، بخش عمدهای از جامعه جهانی به نظر میرسد که با دولت طالبان همکاری راحت داشته است: برخی کشورها، عمدتاً در همسایگی افغانستان، سفارتخانههای خود را در کابل بازگشایی کردهاند و به نمایندگان طالبان اجازه دادهاند که در تأسیسات سفارتخانهها در خارج از کشور خدمت کنند. بسیاری از دولتها، از جمله ایالات متحده و هند، دیدارهای سطح بالایی با نمایندگان طالبان داشتهاند. در ماه مارس، آدام بولر، فرستاده گروگانگیر ایالات متحده، نخستین مقام آمریکایی شد که از زمان بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱، به افغانستان سفر کرد. سال گذشته، سازمان ملل متحد برای نخستین بار به رهبران طالبان اجازه داد تا نمایندگی افغانستان را در کنفرانس سالانه آب و هوایی این سازمان بر عهده بگیرند. با این حال، تا این ماه، هیچ یک از این تعاملات منجر به عادیسازی رسمی روابط نشده بود. به همین ترتیب، پیامدهای تصمیم مسکو فراتر از تقویت مشروعیت طالبان است. اقدام روسیه میتواند منجر به سیاستهایی در قبال رژیم طالبان شود که به این گروه اجازه میدهد تا قدرت خود را بیشتر تحکیم بخشد — و همچنین اقدامات هر کشوری که ممکن است از روسیه…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.