هفته گذشته، جوزف عون، رئیسجمهور لبنان، در اشارهای آشکار به اسرائیل، اعلام کرد که لبنان «چارهای جز مذاکره» ندارد. او به خبرنگاران گفت که «زبان مذاکره مهمتر از زبان جنگ است» و افزود: «ما دیدهایم که جنگ چه بلایی سر ما آورد.» اظهارات عون موجی از بحث و جدل شدید را در میان احزاب سیاسی لبنان بر سر احتمال مذاکرات مستقیم با اسرائیل به راه انداخت. این سناریو از دیرباز در لبنان یک تابو محسوب میشد. دو کشور روابط دیپلماتیک ندارند و از سال ۱۹۴۸ عملاً در حالت جنگ به سر میبرند، هرچند درگیریهای اخیر عمدتاً میان اسرائیل و حزبالله بوده و ارتش لبنان معمولاً در حاشیه قرار داشته است. اگرچه سخنان عون صراحتاً به مذاکرات مستقیم (در مقابل مذاکرات غیرمستقیم از طریق واسطهها) اشاره نکرد، اما به احتمال بسیار زیاد لبنان در نهایت این مسیر را در پیش خواهد گرفت. پس از جنگ ۲۰۲۳–۲۰۲۴ بین حزبالله و اسرائیل، لبنان تحت فشار فزایندهای از سوی اسرائیل به لحاظ نظامی و از سوی ایالات متحده به لحاظ دیپلماتیک قرار دارد تا مصالحههایی را بپذیرد که قبلاً غیرقابل قبول میدانست. حزبالله به دلیل اقداماتش پس از توافق آتشبس نوامبر ۲۰۲۴ با اسرائیل، مسئولیت اصلی این سناریو را بر عهده دارد. با اینکه توافق آتشبس خلع سلاح همه گروههای مسلح غیردولتی، که شامل حزبالله نیز میشود را الزامی کرده، این گروه از اجرای آن خودداری کرده و همچنان در حال جابهجایی زرادخانه باقیمانده خود بین مکانهای مختلف در لبنان و قاچاق سلاح از سوریه است. حزبالله میگوید که توافق خلع سلاح تنها در جنوب رودخانه لیطانی صدق میکند و اسرائیل را به نقض مکرر آتشبس متهم میکند. اسرائیل از زمان آتشبس به حملات خود به اهداف و افراد مرتبط با حزبالله در داخل لبنان ادامه داده است. اسرائیل از دولت لبنان خواسته است تا حزبالله را خلع سلاح کند و بنا بر گزارشها…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.