به طور معمول، استراتژیهای امنیت ملی بیش از تأثیر واقعی، مورد بحث و جدل قرار گرفته است. این اسناد اغلب در اواسط یک دولت منتشر میشوند، زمانی که مسیر سیاستها کاملاً مشخص شده و معمولاً تفاوت چندانی با دوره قبل ندارد. با این حال، استراتژی امنیت ملی جدید نشاندهنده یک تغییر جهتگیری واقعاً چشمگیر در سیاست خارجی ایالات متحده است که میتواند پیامدهای جدی برای اروپا و روابط فراآتلانتیک داشته باشد و عملاً علیه سیاستهای اروپا، رهبران سیاسی اروپا و اتحادیه اروپا اعلام جنگ میکند. استراتژی امنیت ملی از یک سو، واقعاً مشخص میکند که اروپا، علیرغم تهدید روسیه، اولویت دفاعی کمتری دارد. به وضوح نشان میدهد که آمریکا انتظار دارد اروپا مسئولیت دفاع از خود را بر عهده بگیرد و دیگر هیچ گسترشی در ناتو وجود نخواهد داشت، به این معنی که اوکراین عضو ناتو نخواهد شد. این تا حدودی قابل پیشبینی بود. اما شاید شگفتانگیزترین بخش این است که این استراتژی در عین حال میگوید که اروپا واقعاً برای ایالات متحده اهمیت دارد. در این سند آمده است: «اروپا از نظر استراتژیک و فرهنگی برای ایالات متحده حیاتی باقی میماند.» در حالی که این بخش با هر استراتژی امنیت ملی دیگری از زمان جنگ جهانی دوم مطابقت دارد، این چیزی است که در ادامه میآید و نشاندهنده یک تغییر واقعاً انقلابی و بالقوه ویرانگر است. از آنجایی که اروپا برای ایالات متحده بسیار مهم است، ایالات متحده میگوید که باید اقدام کند. استراتژی امنیت ملی مدعی است که اروپا ظاهراً با «چشمانداز تلخ نابودی تمدنی» روبرو است. به گفته این سند، مقصر این امر «اتحادیه اروپا و سایر نهادهای فراملی هستند که آزادی سیاسی را تضعیف میکنند»، و همچنین مهاجرت و «سرکوب اپوزیسیون سیاسی». استراتژی امنیت ملی عمداً به دنبال احیای ناسیونالیسم اروپایی است. این سند خواهان «تجلیل بیقید و شرط از شخصیت و تاریخ فردی ملتهای اروپایی»…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.