در نگاه اول، نتایج انتخابات پارلمانی ۱۱ نوامبر عراق، از جمله برای ایالات متحده، دلگرمکننده بود. با وجود تحریم این انتخابات توسط جنبش تأثیرگذار مقتدی صدر، میزان مشارکت به ۵۵ درصد افزایش یافت که ۱۲ درصد بیشتر از ۴۳ درصد سال ۲۰۲۱ بود. با این حال، جناحی که در رتبه اول قرار گرفت - ائتلاف بازسازی و توسعه به رهبری نخست وزیر فعلی، محمد شیاع السودانی - تنها ۱۵ درصد از کرسیهای پارلمان (۴۶ از ۳۲۹) را به دست آورد. به این ترتیب، عراق احتمالاً یک دوره طولانی و خستهکننده از کشمکشهای سیاسی را قبل از تشکیل دولت جدید تجربه خواهد کرد. اما برنده بزرگ هفته گذشته سودانی بود که ائتلاف او ۱.۳ میلیون رأی از نزدیک به ۱۱ میلیون رأی اخذ شده را به دست آورد و ۳۷۰ هزار رأی از ائتلاف دولت قانون که متحد ایران است، پیشی گرفت. استراتژی سودانی با سال ۲۰۲۱ تفاوت چشمگیری داشت، زمانی که لیست انتخاباتی او تنها دو کرسی به دست آورد، اما در نهایت با حمایت چارچوب هماهنگی طرفدار ایران، به نخست وزیری رسید. با این حال، امسال سودانی بدون حمایت آشکار تهران یا نمایندگانش، بر اساس دستاوردهای داخلی خود مبارزه انتخاباتی کرد. در میان دیگر مدعیان اصلی، حزب سنی عرب تقدم با ۲۸ کرسی در جایگاه دوم قرار گرفت، حزب دموکرات کردستان ۲۶ کرسی به دست آورد و رقیب اصلی آن، اتحادیه میهنی کردستان، ۱۵ کرسی به دست آورد. در میان احزاب آشکارا طرفدار ایران، دولت قانون ۲۷ کرسی به دست آورد، همانطور که الصادقون، که توسط سازمان تروریستی عصائب اهل حق، اداره میشود، نیز به این موفقیت دست یافت. هر دو حزب به همراه سازمان بدر، اتحاد نیروهای ملی دولتی و سایر جناحهای کوچکتر، عضو چارچوب هماهنگی هستند. علیرغم موفقیت سودانی، این بلوک دوستدار ایران، اکثریت کرسیهای پارلمان را در اختیار دارد - تقریباً به اندازهای که بتواند دولت…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.