در ۱۴ ژانویه، موسسه واشنگتن یک انجمن مجازی با حضور هالی دگرس، مایکل آیزنشتات و ریچارد نفیو درباره حوادث اخیر ایران برگزار کرد که خلاصه اظهارات آنها به شرح زیر است. هالی دگرسایران وارد سومین هفته اعتراضات سراسری ضد حکومتی شده است که از ۲۸ دسامبر و پس از سقوط ارزش ریال در برابر دلار آمریکا آغاز شد. اگرچه محرک اولیه با قیام «زن، زندگی، آزادی» در سال ۲۰۲۲ متفاوت بود، اما نارضایتیهای اساسی یکسان بودند: سوءمدیریت سیستماتیک، فساد، سرکوب و مطالبات صریح برای برکناری جمهوری اسلامی. اعتراضات به سرعت به تمام سی و یک استان گسترش یافت که نشاندهنده دامنه ملی و تابآوری سازمانی آنها بود. بسیج مردمی پس از اعلام اعتصاب توسط گروههای کُرد ایرانی و هنگامی که رضا پهلوی، پسر شاه سابق، با حمایت فعالان و افراد مشهور داخل کشور، از ایرانیان خواست در ۸ و ۹ ژانویه اعتراض کنند، تشدید شد. میزان مشارکت، حکومت را بر آن داشت تا قطع ارتباطات، دسترسی به اینترنت و حتی خطوط تلفن ثابت را اعمال کند. همانطور که توسط عفو بینالملل مستند شده، چنین قطعیهایی از نظر تاریخی برای سرکوب خشونتآمیز به جای کنترل جمعیت استفاده شدهاند. به عنوان مثال، در جریان اعتراضات «نوامبر خونین» سال ۲۰۱۹، قطعی اینترنت قتلهای جمعی را که از بررسیهای بینالمللی پنهان مانده بودند، تسهیل کرد، در حالی که تحقیقات سازمان ملل بعداً تأیید کرد که جنایات علیه بشریت در جریان قیام ۲۰۲۲ رخ داده است. با وجود نظارت شدید در طول دور فعلی، ترمینالهای قاچاق استارلینک که توسط دهها هزار ایرانی استفاده میشوند، امکان اتصال محدود را فراهم کرده و امکان دسترسی برخی از اسناد رویدادها را به دنیای خارج در بحبوحه خاموشی فراهم کردهاند. روایتهای شاهدان عینی شرایطی شبیه به یک منطقه جنگی را توصیف میکنند، از جمله کمبود کیسههای جسد و ارائه قطعات دفن رایگان و کفن. سازمانهای حقوق بشر از هزاران…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.