پایان اردوغان؟

رصدخونه اندیشکده ها :رصدگر

رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه، اکنون برای بقای سیاسی خود می‌جنگد. البته این مخمصه کاملاً ساخته و پرداخته خود اوست: در ساعات اولیه روز ۱۹ مارس، اردوغان با اعزام حدود ۲۰۰ افسر پلیس، یورش به خانه اکرم امام اوغلو، شهردار محبوب استانبول را سازماندهی کرد. امام اوغلو، یک رقیب سیاسی که به طور گسترده به عنوان یک مدعی ریاست جمهوری آینده دیده می‌شد، دستگیر و به اتهامات بسیار مشکوک، از جمله اتهامات بی‌اساس فساد و تروریسم، متهم شد. علیرغم ممنوعیت تجمعات عمومی، این دستگیری بزرگترین تظاهرات ضد دولتی ترکیه را در بیش از یک دهه گذشته برانگیخت که در اکثر استان‌های این کشور گسترش یافت. برخی از اعتراضات در استانبول بیش از یک میلیون شرکت‌کننده داشت که بسیاری از آنها جوان بودند. امام اوغلو، فردی با کاریزما و شایستگی، ممکن است یک رقیب منحصربه‌فرد و تهدیدآمیز باشد. اما در واقع، تصمیم اردوغان برای دستگیری امام اوغلو این بحران را ایجاد نکرد. این تصمیم نشان‌دهنده ضعف فزاینده بود. اردوغان از قبل با خستگی فزاینده عمومی از ریاست جمهوری خود روبرو بود. تکبر و سبک رهبری مستبدانه او شور و شوق گسترده‌ای را که زمانی برای حکومتش وجود داشت، از بین برده و او را هر چه بیشتر برای محدود کردن نارضایتی غیرقابل کنترلی که اکنون وجود دارد، ناامید کرده است. نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو در مارس ۲۰۲۴ نشان داد که ۵۵ درصد از بزرگسالان ترک دیدگاه نامطلوبی نسبت به اردوغان دارند و حزب او در انتخابات شهرداری ۲۰۲۴ شکست خورد. عمق، دامنه و مدت تظاهرات اخیر جدید است: تظاهرکنندگان اعتراضات خیابانی خود را با تحریم‌های سازماندهی شده علیه مشاغل طرفدار اردوغان، فعالیت آنلاین و نافرمانی مدنی ادغام کردند. دستگیری امام اوغلو همچنین بی‌ثباتی تازه‌ای را به اقتصاد از قبل مشکل‌دار ترکیه وارد کرد. اردوغان با تشدید سرکوب‌ها پاسخ داده و به طور مداوم صدها نفر از نزدیکان امام اوغلو، از جمله…