صحنه سیاسی عراق برای یک چرخه انتخاباتی جدید آماده میشود که چالشهای تازهای را در خصوص مشارکت گروههای به حاشیه رانده شده در روند دموکراتیک، که در رأس آنها زنان و جوانان قرار دارند، به همراه میآورد. با وجود گذشت بیش از دو دهه از تأسیس نظام کثرتگرای کنونی در ۲۰۰۳، معادله انتخاباتی در عراق همچنان به نفع نیروهای سنتی سنگینی میکند که موقعیتهای تصمیمگیری و ابزارهای نفوذ و تأمین مالی را در اختیار دارند. در مقابل، بخش وسیعی از نسل جدید با الهام از میراث اعتراضات تشرین (اکتبر) و ندای اصلاحات سیاسیمشتاق ایجاد یک تحول کیفی در ترکیب پارلمان آینده است. در اینجا یک پرسش اساسی مطرح میشود: آیا زنان و جوانان میتوانند حضور معناداری در انتخابات آتی به دست آورند؟ بخش اول: واقعیت نمایندگی زنان و جوانان در تجربه انتخاباتی عراق مشارکت زنان در انتخابات عراق، یک تجربه منحصربهفرد در کشورهای عربی محسوب میشود. از سال ۲۰۰۵، قانون اساسی سهمیه ۲۵ درصدی برای زنان را اجباری کرده است تا حداقل سطح نمایندگی در پارلمان تضمین شود. با این حال، این گام، با وجود اهمیت نمادین خود به تأثیر سیاسی کیفیای که بازتابدهنده مقیاس واقعی مشارکت زنان در جامعه عراق باشد، تبدیل نشده است. در مورد جوانان، که بیش از نیمی از جمعیت را تشکیل میدهند، آنها با سرخوردگی فزایندهای نسبت به روند انتخابات مواجه شدهاند، بهویژه که بسیاری احساس میکنند صدایشان به مراکز تصمیمگیری نمیرسد. گزارشی از مرکز گفتوگوی منطقهای (۲۰۲۲) نشان داد که تنها حدود یکسوم از جوانان در انتخابات ۲۰۲۱ شرکت کردهاند، دلیل آن عدم اعتماد به نتایج انتخابات در تأثیرگذاری بر شرایط زندگی است. این کاهش اشتیاق انتخاباتی بازتابی از یک بحران اعتماد است: ایمان زنان به ارزش مشارکت در یک نظام سیاسی تحت سلطه مردان، و باور جوانان به ظرفیت صندوق رأی برای ایجاد تغییر واقعی. بخش دوم: موانع اصلی در برابر مشارکت زنان…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.