شنبه ۱۴۰۴/۱۱/۲۵

وادارسازی ایران به عقب‌نشینی

  :اندیشکده
:نویسنده
مرکز رصد و ارزیابی دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی  :رصدگر
لینک منبع اصلی
پس از هفته‌ها اعتراضات شدید و بی‌ثبات‌کننده در سراسر ایران، که با قطعی گسترده اینترنت و ارتباطات، سرکوب شدید امنیتی و گزارش‌هایی از مرگ و میر بی‌سابقه مشخص شد، دونالد ترامپ، با تهدید مکرر به حمله نظامی در صورت تشدید خشونت، تهران و منطقه وسیع‌تری را در حالت آماده‌باش نگه داشته است. تظاهرات در ایران را نباید به عنوان طغیان‌های روتین یا عادی ناامیدی عمومی در نظر گرفت. بلکه، آنها از جمله جدی‌ترین چالش‌هایی بوده‌اند که جمهوری اسلامی در سال‌های اخیر با آن مواجه بوده است، در سراسر شهرها گسترش یافته، گروه‌های اجتماعی متنوعی را درگیر کرده و سطحی از خشونت دولتی را برانگیخته است که نشان می‌دهد رهبری چقدر احساس تهدید می‌کند. ترامپ با هشدار به رهبران ایران در مورد کشتن تظاهرکنندگان یا توسل به اعدام، روشن کرد که سرکوب داخلی دیگر از پیامدهای خارجی مصون نیست. حتی اگر کاخ سفید چهارشنبه شب از اقدام نظامی عقب‌نشینی کرد، تهدید به زور هنوز هم بسیار مطرح است. این امر رویکرد رئیس جمهور را در احیای احتمال تشدید اوضاع در عین حفظ عنصر غافلگیری و توانایی او برای اقدام در زمان و نحوه انتخاب خود، تقویت می‌کند. در معرض خطر استراتژیکدر حالی که اعتراضات از آن زمان تحت فشار سرکوب فروکش کرده‌اند، بسیاری در داخل و خارج از ایران اکنون فشار خارجی پایدار، به ویژه از سوی ایالات متحده، را برای جلوگیری از اینکه ایران به سادگی صفوف خود را جمع کند و به روال عادی برگردد، ضروری می‌دانند. هشدارهای ترامپ در لحظه‌ای مطرح می‌شود که ایران خود را از نظر استراتژیک به شیوه‌هایی که سال‌ها دیده نشده، در معرض خطر می‌بیند. حملات مداوم اسرائیل علیه به اصطلاح «محور مقاومت» از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، و جنگ بین اسرائیل و ایران - که تابستان گذشته شاهد حملات ایالات متحده به تأسیسات هسته‌ای ایران نیز بود - بازدارندگی ایران را کاهش داده و…

دریافت اشتراک

جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک  تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.  
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
 بیشتر

مقالات مشابه

شکست مارپیچ سکوت؟
سلطنت‌طلبان، فاشیست یا لیبرال؟
فرزند آخرین شاه، نوستالژیک ولی ناشایست

انتخاب سردبیر

user