این مقاله به توضیح این مسئله میپردازد که چگونه گروهی از جامعهشناسان روس، آزمایش «راهآهن» خود را که یک آزمایش جامعهشناختی است واثر «مارپیچ سکوت» را در روسیه اقتدارگرای معاصر آشکار میکند؛ انجام دادند. همچنین نتایج این آزمایش مورد بررسی و تحلیل قرار میگیرند. این آزمایش نشان داد که حامیان «عملیات ویژه» با تمایل بیشتری در یک مکان عمومی در این مورد بحث میکنند تا مخالفان آن. علاوه بر این، در طول یک سال و نیم آزمایش، این شکاف حتی کمی افزایش یافته است: نمایندگان دیدگاه طرفدار جنگ در یک مناظره عمومی بیشتر خواهند بود. با این حال، در میان کسانی که موضع ضد جنگ دارند، سهم کسانی که مایل به شرکت در مناظره هستند کاهش نیافته است. امروزه، هر دو گروه اگر در زندگی روزمره در یک محیط مختلط از حامیان و مخالفان «عملیات ویژه» باشند؛ بیشتر مایل به بحث با یک فرد تصادفی هستند. تجربه آنها را متقاعد کرده است که توانایی حمایت از چنین بحثی را دارند. اما تمایل به بحث در میان مخالفان جنگ که در ارتباطات روزمره خود در میان حامیان آن هستند، حتی بیشتر افزایش یافته است. نتیجه آزمایش «راهآهن» را میتوان این دانست که «مارپیچ سکوت» بیشتر جلو نمیرود و با وجود سرکوب و تبلیغات چند لایه، مخالفان جنگ دیدگاه خود را به عنوان دیدگاهی حاشیهای احساس نمیکنند. حدود ۴۰ درصد از روسها ادعا میکنند که در محیطی زندگی میکنند که حامیان «عملیات نظامی» اکثریت را تشکیل نمیدهند. علاوه بر این، تنها حدود نیمی بر این باورند که حمایت کامل از جنگ در اطراف پوتین نیز حاکم است، در حالی که یک سوم معتقدند که در این مورد وحدتی وجود ندارد. در عین حال، ۱۲ درصد معتقدند که یک «ستون پنجم» در کرملین مستقر شده است، یعنی اینکه حزب ضد جنگ در آنجا گستردهتر از محیط آنها نمایندگی دارد، و ۱۸ درصد، برعکس،…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.